Ο εύθραυστος γίγαντας της Αταλάντα

Η Αταλάντα έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να αποκτήσει ένα σωρό συμπάθειες στον ποδοσφαιρικό κόσμο. Κι αν τα παλιότερα χρόνια “τέτοιες” ομάδες, ομάδες δηλαδή που έμπαιναν σφήνα στους μεγάλους της Ευρώπης, ήταν αρκετά συχνές (με φαινόμενα τύπου Πόρτο, Βαλένθια, Ντεπορτίβο, Διναμό Κιέβου) με το ποδόσφαιρο να έχει γίνει ένα πολύ πιο κλειστό κλαμπ ομάδων, κάτι

Continue Reading →

Η Σαλερνιτάνα επιστρέφει στα σαλόνια (ή μήπως όχι;)

Η περιοχή της Καμπανίας στη Νότια Ιταλία είναι ένας πολύ κλασικός τουριστικός προορισμός. Ο Βεζούβιος, η Πομπηία και φυσικά η ακτή Αμάλφι και το κοσμικό Κάπρι, αλλά και η μεγαλούπολη της περιοχής, η Νάπολη, έχουν πολλές φυσικές ομορφιές, ιστορικά μνημεία και καλό φαγητό. Κάπου εκεί κοντά βρίσκεται και το λιμάνι του Σαλέρνο, το οποίο δεν

Continue Reading →

Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια ημέρα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο “Special One”, κάτι σαν ο “σταχτοπούτος” της προπονητικής που από μεταφραστής του Μπράιαν Ρόμπσον, “ανάγκασε” με την μεθοδικότητα και τα επιτεύγματα του με την Πόρτο τον βουτηγμένο σε μυθικά πλούτη βασιλιά Αμπράμοβιτς, να τον “παντρέψει” με την μονάκριβη κόρη του, στο παλιομοδίτικο παλάτι του Στάμφορντ Μπρίτζ. Έκτοτε κύλησε

Continue Reading →

Στη σκιά του Βεζούβιου

Όταν η ένταση στο ντέρμπι της «αιώνιας πόλης» χτυπάει κόκκινο και οι οπαδοί της Ρόμα θέλουν να πικάρουν στον μέγιστο βαθμό τους τιφόζι της Λάτσιο στο απέναντι πέταλο του Ολίμπικο, ξεκινούν ένα τραγούδι που η κεντρική του ιδέα είναι περίπου «μοιάζετε σαν Ναπολιτάνοι τσιγγάνοι», καθώς για τους οπαδούς της Λάτσιο δεν υπάρχει τίποτα πιο προσβλητικό

Continue Reading →

Η τρελή ιστορία του μοναδικού μπαράζ τίτλου του Καμπιονάτο

Μετά από τη διακοπή για χάρη των εθνικών ομάδων, τo σαββατοκύριακο το ποδόσφαιρο επέστρεψε στα γήπεδα της Ιταλίας, ακριβώς πάνω στο Πάσχα των καθολικών. Σε ένα από τα παιχνίδια της αγωνιστικής η Μπολόνια υποδέχτηκε στο Στάντιο Ρενάτο Νταλλ’Άρα την πρωτοπόρο Ίντερ που φέτος δείχνει έτοιμη να επιστρέψει στην κορυφή της Σέριε Α μετά από 11

Continue Reading →