Ο εύθραυστος γίγαντας της Αταλάντα

Η Αταλάντα έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να αποκτήσει ένα σωρό συμπάθειες στον ποδοσφαιρικό κόσμο. Κι αν τα παλιότερα χρόνια “τέτοιες” ομάδες, ομάδες δηλαδή που έμπαιναν σφήνα στους μεγάλους της Ευρώπης, ήταν αρκετά συχνές (με φαινόμενα τύπου Πόρτο, Βαλένθια, Ντεπορτίβο, Διναμό Κιέβου) με το ποδόσφαιρο να έχει γίνει ένα πολύ πιο κλειστό κλαμπ ομάδων, κάτι

Continue Reading →

Κρατώντας στον πάγκο τον πρώτο σκόρερ σου

Θα έπρεπε να είναι μια χρονιά που το Μπέργκαμο θα πανηγύριζε. Που θα χαιρόταν και θα ήταν περήφανο για την ομάδα του. Όχι βέβαια ότι δεν ήταν τα πρόσφατα χρόνια. Η Αταλάντα έκανε το ένα βήμα μετά το άλλο, πήρε καλές θέσεις στο πρωτάθλημα, έκανε καλές πορείες στην Ευρώπη, ο κόσμος το γιόρταζε, αλλά όπως

Continue Reading →

stoiximan-blog-elsombrero

Ο σκληρός της οικογένειας Μοντέρο (δεν είναι ο Πάολο)

Άνοιξη του 1994. Η Αταλάντα βρίσκεται κολλημένη στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας και η αποφυγή του υποβιβασμού, του πρώτου μετά από έξι σεζόν στην Σέριε Α, φαίνεται αδύνατη. Ο κόσμος της ομάδας είναι εξοργισμένος και στο στόχαστρο βρίσκονται όλοι. Διοίκηση, παίκτες και προπονητής. Η γιούχα στο τέλος των αγώνων είναι συνηθισμένο φαινόμενο, οι ποδοσφαιριστές δεν

Continue Reading →

Μια ομάδα που χαίρεσαι να βλέπεις

Αν σε ρωτήσει κάποιος που δεν ασχολείται φανατικά με το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ποιες είναι οι πιο επιθετικές ομάδες της Ευρώπης αυτή την εποχή, το πιθανότερο είναι να πετύχεις τις περισσότερες χωρίς να χρειαστεί να ψάξεις στις σελίδες στατιστικών. Είναι σχεδόν σίγουρο όμως ότι θα σου ξεφύγει μια. Μια που δεν συγκαταλέγεται στις μεγάλες ούτε της

Continue Reading →

Χόρεψε σαν τον “Πάπου”

Η σκηνή γνωστή στο Μπέργκαμο (και αρκετά συχνά και σε άλλα γήπεδα). Προσπάθεια της Αταλάντα, η μπάλα καταλήγει στον τύπο με τη φανέλα με το νούμερο 10 και με κάποιο τρόπο στα δίχτυα του αντιπάλου. Ο πανηγυρισμός ίδιος πάντα. Σαν να βρίσκεσαι σε κλαμπ για ώρες, να έχεις βαρεθεί και σε πιέζουν από την παρέα

Continue Reading →