Για τους πιο παλιούς που πρόλαβαν τα νωχελικά καλοκαίρια της δεκαετίας του 80 και την παραλιακή χωρίς μποτιλιαρίσματα, η Βουλιαγμένη ήταν κάτι σαν το χείλος του κόσμου ή μάλλον η τερματική παραλία – συνήθως τότε πηγαίναμε Άλιμο, Εδέμ, Ζέφυρο και η πλαζ του ΕΟΤ ήταν ότι πιο μακρινό μπορούσε να φτάσει κανείς. Πολλοί εξάλλου την
![](https://blog.stoiximan.gr/wp-content/uploads/2021/04/τζορτζατος-scaled.jpg)