Κράξιμο, δάκρυα και αποθέωση: Η χρονιά του Νειμάρ στη Σάντος

Οι επανασυνδέσεις δεν είναι τις περισσότερες φορές απλή υπόθεση. Όποιος έχει μπει για δεύτερη φορά σε σχέση με έναν άνθρωπο αρκετά χρόνια μετά την πρώτη λογικά το γνωρίζει. Σε πολλές περιπτώσεις το ίδιο ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Στο ξεκίνημα του 2025 ο Νειμάρ πήρε τη μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στην πατρίδα του και τη Σάντος, το μέρος δηλαδή από όπου ξεκίνησαν όλα. Τη μέρα που είχε περάσει για πρώτη φορά την πόρτα του προπονητικού της ήταν μόλις 11 ετών. Στο τελευταίο του παιχνίδι εκεί, το 2013, η κάμερα τον έδειξε δακρυσμένο. Τότε ήταν ακόμα ένα άκρως ταλαντούχο και φιλόδοξο πιτσιρίκι που ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Κατά την επιστροφή του, φέτος τον Ιανουάριο, ήταν πια ένας από τους μεγαλύτερους σούπερ σταρ του πλανήτη που όμως βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια σε ασταμάτητη πτώση.

Παρά το γεγονός πως είχε περάσει τα τελευταία δυο χρόνια εκτός γηπέδων οι φίλοι της Σάντος δεν μπορούσαν να μην είναι αισιόδοξοι. Έστω κι ένα μικρό κομμάτι της ποιότητας του να έβγαζε στο χόρτο, θα μπορούσε να παρασύρει όλο το σύλλογο προς τα πάνω. Η ομάδα είχε μόλις επιστρέψει από ένα σύντομο πέρασμα στη 2η κατηγορία και χρειαζόταν μια πετυχημένη σεζόν για να επιστρέψει στο προσκήνιο. Ακόμα και οι πιο απαισιόδοξοι, που δεν μπορούσαν να παραβλέψουν πως τα τελευταία χρόνια η καριέρα του είχε πάρει την κατιούσα, στήριζαν τις ελπίδες τους στο ότι πέρα από τη Σάντος υπάρχει και το κίνητρο του Μουντιάλ. Ο Βραζιλιάνος θέλει οπωσδήποτε να βρεθεί στα γήπεδα των ΗΠΑ και για να το κάνει αυτό πρέπει να πείσει τον Αντσελότι ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση.

Η αρχή δεν ήταν ομολογουμένως κακή. Αν και στη Σ. Αραβία ακούμπησε μπάλα μετρημένες φορές σε δυο χρόνια, με την επιστροφή του στα γνώριμα λημέρια επέστρεψε στο χόρτο πολύ σύντομα. Μερικές μέρες μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής ο «Νέι» φόρεσε την άσπρη φανέλα με το 10 και πήρε χρόνο σε κάποια ματς του περιφερειακού πρωταθλήματος που διεξάγεται λίγο πριν την έναρξη του Μπραζιλειράο. Σε εκείνα τα 7 ματς είχε συμμετοχή σε 6 γκολ, ένα ενθαρρυντικό ξεκίνημα για κάποιον που είχε περάσει τόσο καιρό κάνοντας κάτι ανάμεσα σε αποθεραπεία, πάρτι και διακοπές στην Αραβία. Το πρώτο καμπανάκι όμως ήρθε αμέσως μετά.

Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στα τέλη Μαρτίου αλλά ο Νειμάρ δεν ήταν εκεί. Ένας τραυματισμός στο πόδι τον άφησε εκτός για αρκετά παιχνίδια, μια πολύ συνηθισμένη κατάσταση στο δεύτερο μισό της καριέρας του, από την Παρί και έπειτα. Στις πρώτες 12 αγωνιστικές έπαιξε μόνο σε 4 ματς και σε αυτά ο χρόνος του ήταν περιορισμένος. Σαν να μην έφτανε αυτό η προσωπική του ζωή δεν βοηθούσε ιδιαίτερα, κάτι που επίσης δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Η πρώτη κατακραυγή ήρθε όταν κυκλοφόρησαν φωτογραφίες με τον ίδιο σε ανεβασμένη διάθεση να απολαμβάνει το καρναβάλι, την ίδια ώρα που το ιατρικό δελτίο του συλλόγου έλεγε πως δεν θα παίξει στο επερχόμενο ματς γιατί είναι σοβαρά τραυματίας. “Ο γνωστός παρτάκιας Νειμάρ που περιμέναμε” μονολογούσαν δικαιωμένοι ήδη οι πιο γκρινιάρηδες οπαδοί του συλλόγου.

Με το μεγάλο της όπλο εκτός, η Σάντος μπήκε στο πρωτάθλημα με το αριστερό και έμεινε από νωρίς χαμηλά στη βαθμολογία. Με μόλις 3 νίκες στα 12 αυτά παιχνίδια ο κόσμος κατάλαβε από νωρίς ότι η σεζόν δεν θα είναι εύκολη. Ακόμα κι όταν επέστρεψε ο Βραζιλιάνος το καλοκαίρι, η ψυχολογία δεν άλλαξε ιδιαίτερα. Όταν πιάσει πάτο, δεν είναι τόσο απλή υπόθεση το να ξεκολλήσει μετά. Οι νίκες έρχονταν με το σταγονόμετρο, η απόδοση ήταν συνήθως από μέτρια έως κακή και το μεγάλο αστέρι της ομάδας έδειχνε μέρος του ταλέντου του μόνο με στιγμιαίες εκλάμψεις. Στις πρώτες 13 συμμετοχές του στο πρωτάθλημα βρήκε δίχτυα σε 3 περιπτώσεις ενώ δεν έδωσε ούτε μια ασίστ.

Οι ήττες έφεραν γκρίνια, η γκρίνια έφερε ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση και αυτή προκάλεσε ακόμα χειρότερες καταστάσεις. Σε μια περίπτωση στα μέσα του καλοκαιριού, μετά την ήττα από την Ιντερνασιονάλ ο Νειμάρ, που δεν φημιζόταν ποτέ για την ψυχραιμία του σε καταστάσεις πίεσης, τα έβαλε με έναν οπαδό στην κερκίδα που τον κατηγορούσε πως γύρισε στη Βραζιλία μόνο για διακοπές και γλέντια. Οι δυο τους αντάλλαξαν αρκετές κουβέντες και χρειάστηκε η επέμβαση του τερματοφύλακα της Σάντος για να ηρεμήσει ο ποδοσφαιριστής και να αποφευχθούν τα χειρότερα. Νωρίτερα στο ίδιο ματς ο Νειμάρ είχε ανταλλάξει μερικά «γαλλικά» με μερικούς ακόμα θεατές της δικής του ομάδας που δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι έχουν στην ομάδα έναν τέτοιο παίκτη κι όμως βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Το κλίμα χειροτέρεψε κι άλλο τον Αύγουστο και έφτασε στα όρια του μετά από τη συντριβή με 0-6 από τη Βάσκο. Με το τελευταίο σφύριγμα ο Νειμάρ σωριάστηκε στο έδαφος και δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυα του. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ήττα στην καριέρα του. Την ώρα που οι αντίπαλοι προσπαθούσαν να τον παρηγορήσουν, από το στόμα του έβγαιναν εκφράσεις όπως “ντροπή” και “ήμασταν σκατά”. Λίγο αργότερα δήλωσε στους δημοσιογράφους πως “αυτό δεν μου έχει συμβεί ποτέ ξανά. Ντρέπομαι και είμαι πολύ απογοητευμένος. Ο κόσμος έχει κάθε δικαίωμα να αντιδρά”. Τα λόγια αυτά φυσικά δεν απέτρεψαν την αναμενόμενη έκρηξη των οπαδών. Μερικές δεκάδες επισκέφτηκαν την επόμενη μέρα το προπονητικό κέντρο, τα έψαλλαν κανονικά στους παίκτες και σύμφωνα με τα ρεπορτάζ οι δυο πλευρές έφτασαν αρκετά κοντά στο να έρθουν και στα χέρια, όταν το κράξιμο ξέφυγε λίγο και κάποιοι παίκτες (ανάμεσα τους και ο Νειμάρ) προσπάθησαν να αντιδράσουν. Για άλλη μια φορά η συμπλοκή αποφεύχθηκε χάρη στην επέμβαση των ψυχραιμότερων αλλά η Σάντος παρέμενε ένα καζάνι που βράζει και κινδύνευε πλέον σοβαρά με ένα δεύτερο υποβιβασμό μέσα σε μια τριετία.

Σαν να μην έφτανα όλα αυτά, το φθινόπωρο ο Νειμάρ επέστρεψε στο γνώριμο ιατρικό δελτίο, αφήνοντας για άλλη μια φορά την ομάδα του αβοήθητη σε ένα κρίσιμο σημείο. Η Σάντος έπαιξε χωρίς το 10αρι της σε 7 σερί παιχνίδια, κέρδισε μόνο τα δυο και παρέμεινε στις θέσεις του υποβιβασμού. Η επιστροφή του στο σύλλογο που τον ανέδειξε έμοιαζε ως μια τεράστια αποτυχία. Οι υποστηρικτές του στην κερκίδα μειώνονταν εβδομάδα με την εβδομάδα, είτε λόγω των μέτριων εμφανίσεων του, είτε γιατί δεν έπαιζε καν. Εκείνη ακριβώς την περίοδο, μετά από μια ακόμα ήττα από τη Φλαμένγκο, ο ίδιος στράφηκε σε ψυχολογική βοήθεια, όπως τουλάχιστον αποκάλυψε αργότερα: “Μετά τον αγώνα με τη Φλαμένγκο, δέχτηκα υπερβολική κριτική. Όταν πρόκειται για μένα, οι άνθρωποι πάντα το παρακάνουν. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που χρειάστηκα ψυχολογική βοήθεια γιατί η συναισθηματική μου κατάσταση έπεσε στο μηδέν. Δεν είχα πλέον τη δύναμη να ξανασηκωθώ μόνος μου. Γενικότερα είμαι δυνατός χαρακτήρας, μπορώ να υπομείνω πολλά. Αυτή τη φορά όμως δεν άντεξα”.

Κι εκεί που όλα έδειχναν πως η σεζόν οδεύει προς την απόλυτη καταστροφή, με τον μεγάλο πρωταγωνιστή να μοιάζει ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε για να σώσει την κατάσταση, το φινάλε επεφύλασσε μια τεράστια έκπληξη. Ένα μεγάλο plot twist που ελάχιστοι μπορούσαν να προβλέψουν. Πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος η Σάντος ήταν ακόμα στα σκοινιά και ο Νειμάρ ήταν ξανά παρών-απών. Με το γόνατο του να έχει πάλι θέμα, ο Βραζιλιάνος θα παίξει στο ματς με τη Μιρασόλ και θα πετύχει το μοναδικό γκολ της Σάντος σε ένα ματς που έληξε 1-1. Οι ενοχλήσεις όμως θα συνεχιστούν και θα τον αφήσουν εκτός από το επόμενο παιχνίδι με την Ιντερνασιονάλ. Η Σάντος δεν θα μπορέσει να κερδίσει χωρίς αυτόν και θα μπει στην τελική ευθεία κολλημένη στις τελευταίες θέσεις. Με τον ηγέτη της παροπλισμένο για άλλη μια φορά, ο υποβιβασμός μοιάζει πλέον το πιο πιθανό σενάριο. Λίγοι πιστεύουν ότι με τέτοιο κλίμα κάτι μπορεί να αλλάξει ξαφνικά για να σωθεί η κατάσταση.

Όλα κρίνονται στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές. Ο Νειμάρ παραμένει εκτός προπονήσεων και οι γιατροί τον ενημερώνουν ότι πρέπει να υποβληθεί άμεσα σε επέμβαση. Σε μια τέτοια περίπτωση θα μείνει εκτός δράσης για λίγους μήνες αλλά θα είναι λογικά έτοιμος την άνοιξη, λίγο πριν το Μουντιάλ. Η Σάντος όμως δεν έχει την πολυτέλεια να τον χάσει. Τότε ο Νειμάρ παίρνει την πολύ μεγάλη απόφαση να παίξει στα τελευταία παιχνίδια παρά το πρόβλημα στο πόδι. Σύμφωνα τουλάχιστον με τα βραζιλιάνικα ρεπορτάζ, οι γιατροί του επισήμαναν πως με οποιοδήποτε σοβαρό χτύπημα στο ήδη καταπονημένο γόνατο κινδυνεύει να χάσει το Μουντιάλ. Ο Νειμάρ, σε μια απόφαση που λογικά λίγοι περίμεναν βάσει των πεπραγμένων του στο παρελθόν, παίρνει το ρίσκο και η συνέχεια είναι ένας επίλογος βγαλμένος από Χολιγουντιανή ρομαντική ταινία. Ο πρωταγωνιστής που τόσο κατηγορήθηκε τους προηγουμένους μήνες πως τον νοιάζει μόνο η καλοπέραση του, βάζει ξαφνικά το καλό του συνόλου πάνω από όλα.

Η Σάντος θα μπει με τη λογική ότι κάθε ματς είναι τελικός από εδώ και πέρα και θα κερδίσει και τα τρία κρίσιμα ματς με 3-0, με τον Νειμάρ παρών με το περιβραχιόνιο και στα τρία. Στο πρώτο με τη Σπορτ Ρεσίφε θα βρει δίχτυα και θα δώσει μια ασίστ. Στο επόμενο με Ζουβεντούδε θα βάλει και τα τρία γκολ του αγώνα. Στο τελευταίο δεν χρειάζεται πια να συνεισφέρει σε κάποιο γκολ αλλά θα είναι πάλι ορεξάτος και κομβικός. Η Σάντος θα σωθεί χάρη σε αυτό το τρομερό 8ημερο και εκμεταλλευόμενη τα υπόλοιπα αποτελέσματα θα σκαρφαλώσει στη 12η θέση και θα εξασφαλίσει μια θέση στο επόμενο Σουνταμερικάνα.

Ο Νειμάρ από αποδιοπομπαίος τράγος γίνεται ήρωας. Το πληγωμένο γόνατο αντέχει, τα γκολ του κάνουν τη διαφορά (5 προσωπικά γκολ μέσα σε λιγότερες από 20 μέρες σε μια σεζόν που η Σάντος έβαζε με το ζόρι 1 γκολ/αγώνα) και μια τραγική σεζόν ολοκληρώνεται με ένα γλυκό φινάλε. Μετά το φινάλε στο τελευταίο παιχνίδι θα κάνει ανακουφισμένος πλέον το γύρο του γηπέδου και θα αποθεωθεί από τον κόσμο. Οι ίδιοι άνθρωποι που τον έβριζαν και τον κατηγορούσαν πως τον ένοιαζε μόνο η ευμάρεια και η προσωπική του διασκέδαση, τον χειροκροτούν και τραγουδούν το όνομα του. Περασμένα-ξεχασμένα. Συμβαίνει συχνά αυτό στο ποδόσφαιρο κι εκτός αυτού, όπως είπαμε και στην αρχή, οι επανασυνδέσεις δεν είναι τις περισσότερες φορές απλή υπόθεση.