Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Livescore
Μενού
Home » Από τη φάμπρικα στο Μουντιάλ: Ντένιζ Ούνταβ ο νέος ήρωας της Γερμανίας

Από τη φάμπρικα στο Μουντιάλ: Ντένιζ Ούνταβ ο νέος ήρωας της Γερμανίας

El Sombrero

22 June 2026

Τα πράγματα ήταν ζόρικα για τη Γερμανία μετά την ευρεία νίκη επί του Κουρασάο. Η Ακτή Ελεφαντοστού όχι μόνο κέρδιζε, αλλά είχε και τον έλεγχο του παιχνιδιού και φαινόταν ιδιαίτερα επικίνδυνη. Ο Νάγκελσμαν, που μέχρι εκείνη την ώρα κυρίως αναλωνόταν στο να μαλώνει με τον διαιτητή, τους βοηθούς, τον 4ο και γενικά όποιον μπορούσε να βρει μπροστά του, έκανε τις κινήσεις του από τον πάγκο. Λίγα λεπτά αργότερα, η Γερμανία γύριζε το παιχνίδι στις καθυστερήσεις και ένα όνομα άγνωστο σε πολλούς γινόταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Ο Ντένιζ Ούνταβ σκόραρε το 2ο και το 3ο γκολ του στο Μουντιάλ, φτάνοντας τα 9 σε 11 εμφανίσεις με τη Νάσιοναλ Μάνσαφτ. Όσοι δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την Μπουντεσλίγκα σκέφτηκαν κατά πάσα πιθανότητα δύο πράγματα. Ότι ο Ούνταβ είναι κάποιο νέο ταλεντάκι και ότι προφανώς ανήκει και αυτός στους πολλούς Τούρκους 2ης και βάλε γενιάς που κατά καιρούς παίζουν στη Γερμανία. Η αλήθεια είναι όμως αρκετή διαφορετική. Και γι’ αυτό θα ξεκινήσουμε με μερικά ιστορικά στοιχεία.

Σεπτέμβριος του 1980. Η Δημοκρατία της Τουρκίας ζει το τρίτο πραξικόπημα στη σχετικά σύντομη ιστορία της. Η χώρα βρίσκεται σε μια περίοδο αναταραχών και υπολογίζεται ότι περίπου 5.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί τα προηγούμενα χρόνια. Η νεολαία του εθνικιστικού κόμματος, οι διαβόητοι Γκρίζοι Λύκοι, βρίσκονται στο επίκεντρο. Οι στρατιωτικοί επεμβαίνουν στη χώρα για «να φέρουν την τάξη» και να σταματήσουν τις εχθροπραξίες μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Ρίχνουν την κυβέρνηση συνασπισμού του Ντεμιρέλ και για τα επόμενα 3 χρόνια κυβερνούν τη χώρα. Ανάμεσα στα θύματα της στρατιωτικής δικτατορίας είναι και οι Κούρδοι που θα υποστούν μεγάλες διώξεις. Η γλώσσα τους απαγορεύεται, το ίδιο και η μουσική τους, η οργάνωσή τους σε πολιτικές παρατάξεις, ενώ χιλιάδες βασανίζονται στις φυλακές του Ντιαρμπακίρ.

Φέρετρα Κούρδων Γιαζίντι στη Μοσούλη του Ιράκ, θύματα της γενοκτονίας του ISIS το 2014

Ανάμεσα στα θύματα του καθεστώτος βρίσκονται και οι Κούρδοι Γιαζίντι. Οι Γιαζίντι (ή και Γιεζίντι) είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση, που σίγουρα ένα ποδοσφαιρικό άρθρο δεν μπορεί να αναλύσει αρκετά. Ας πούμε ότι είναι μια εθνοθρησκευτική μειονότητα που έχει υποστεί τρομερές διώξεις. Η θρησκεία τους είναι μονοθεϊστική, με έναν Θεό που δημιούργησε τον κόσμο και επτά αγγέλους που έχουν αναλάβει να τον προστατεύουν. Δεν έχει σχέση με τον ισλαμισμό, αλλά πιστεύεται ότι βασίζεται σε παλιές περσικές δοξασίες και συνδυάζει και έθιμα άλλων θρησκειών. Είναι τόσο ιδιαίτερα τα πιστεύω τους που μέχρι και ο συγγραφέας Λόβκραφτ τους είχε αναφέρει σε μια ιστορία του. Οι Γιαζίντι δεν είναι όλοι Κούρδοι, υπάρχουν και αρκετοί που θεωρούν ότι είναι και εθνολογικά Γιαζίντι. Οι Κούρδοι Γιαζίντι υπολογίζονται (πολύ χονδρικά) ότι είναι σήμερα περίπου 1 εκατομμύριο με τους περισσότερους από αυτούς να ζουν στο Ιράκ και αρκετούς στη Γερμανία.

Τα νούμερα πάντα είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν, αλλά λέγεται ότι τον προηγούμενο αιώνα στην Τουρκία ζούσαν περίπου 300.000 και πάρα πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915 και μετά. Αργότερα, το 1960 αρκετοί μετανάστευσαν στη Γερμανία και σύμφωνα με υπολογισμούς, την περίοδο των αναταραχών στην Τουρκία και τελικά του πραξικοπήματος του 1980, ο αριθμός τους υπολογιζόταν σε 80.000. Τότε άρχισε και η δεύτερη “έξοδος” των Γιαζιντιτών από την Τουρκία προς το εξωτερικό και κυρίως τη Γερμανία. Ολόκληρα χωριά ερήμωσαν, καθώς οικογένειες έφυγαν για να γλιτώσουν. Πολλοί από όσους έμειναν είχαν τη μοίρα των υπόλοιπων Κούρδων. Καθώς η θρησκεία τους δεν αναγνωρίζεται επίσημα στη χώρα, πολλοί ναοί καταστράφηκαν. Η ταυτότητα των Γιαζίντι διαγράφηκε από την Τουρκία. Είναι άγνωστο το νούμερο όσων ζουν σήμερα στην Τουρκία, υπολογίζονται από 500 μέχρι 3.000. Πολύ πιο πρόσφατα, το 2014, ο ΟΗΕ αναγνώρισε τη γενοκτονία των Γιαζίντι από το ISIS στο Ιράκ. Πρόκειται για μια μειονότητα που έχει υποστεί σκληρούς διωγμούς από τους ακραίους ισλαμιστές.

Μια από τις οικογένειες που έφυγε εκεί κοντά στο 1980 από το Βιρανσεχίρ (την αρχαία Κωνσταντίνη), λίγο μακριά από τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία και κοντά στην πόλη Ούρφα (γνωστή στα αρχαία χρόνια ως Έδεσσα), ήταν και αυτή του παππού του Ντένιζ Ούνταβ. Η οικογένεια μετακόμισε από τη νοτιανατολική Τουρκία στην βορειοδυτική Γερμανία και έτσι, το 1996 γεννήθηκε στο Φάρελ (κοντά στη Βρέμη) ο Ντένιζ. Ίδια καταγωγή έχει και το σόι της μάνας του, Κούρδοι Γιαζίντι, από μέρος που βρίσκεται στη Συρία.

Το χωριό του Ούνταβ στη Γερμανία. Εδώ έκανε τα πρώτα του βήματα.

Ο Ούνταβ ξεκίνησε να παίζει μπάλα στην τοπική ομάδα και 11 χρονών μετακόμισε στις ακαδημίες της μεγάλης Βέρντερ Βρέμης. Η πορεία του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο όμως δεν θα ήταν εύκολη. Μετά από 3 χρόνια του ανακοινώθηκε ότι δεν θα συνέχιζε στη Βέρντερ, καθώς ήταν πολύ μικρούλης σωματικά. «Όταν η Βέρντερ μου ανακοίνωσε ότι δεν θα έχω μέλλον εκεί, μου ράγισε η καρδιά», θα πει σε συνέντευξή του. Έτσι, η πορεία του είχε μέσα πολύ ποδόσφαιρο χαμηλών κατηγοριών. Σε αυτό βοήθησε πολύ η Χάβελσε, μια ομάδα από το Αννόβερο. Οι γονείς του Ούνταβ δεν ήθελαν να τον στείλουν μακριά από τη Βρέμη, αλλά οι άνθρωποι της Χάβελσε τον έβαλαν σε σχολείο για να το τελειώσει κανονικά και στη συνέχεια να πάρει και δίπλωμα.

Και επειδή δεν μπορείς να ζήσεις παίζοντας ποδόσφαιρο σε τόσο χαμηλό επίπεδο, έκανε και κανονική δουλειά. Χειριστής ενός μηχανήματος λέιζερ σε εργοστάσιο, γράφοντας κανονικά 8ωρες βάρδιες. Ξυπνούσε στις 4 τα χαράματα, πήγαινε για βάρδια, μετά προπόνηση και γύριζε αργά το απόγευμα στο σπίτι. Όλα αυτά για να μπορέσει να συμπληρώσει ένα μικρό εισόδημα, ώστε να συντηρείται. Ο Ούνταβ συνέχισε να έχει 2η δουλειά για αρκετό καιρό.

Έκανε ντεμπούτο στα 18 του στη Δ’ εθνική της Γερμανίας και συνέχισε σε χαμηλό επίπεδο. Στα 19 του περίπου άρχισε να σκέφτεται μήπως το μέλλον του δεν ήταν στο ποδόσφαιρο. Ευτυχώς για τον ίδιο, επέμεινε μέχρι τη σπουδαία σεζόν του στη Γ’ εθνική με τη φανέλα της Μέπεν, με 17 γκολ. Εκεί ήρθε μια παλιά και αγαπημένη μας ομάδα. Η παλαβή Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ, η ομάδα που βρίσκει κάρβουνο και το κάνει χρυσάφι. Η Σεν Ζιλουάζ τον πήρε ελεύθερο το καλοκαίρι του 2020 και για μια ακόμα φορά απέδειξε πόσο μπάλα ξέρουν εκεί στις Βρυξέλλες.

Η Σεν Ζιλουάζ ανέβηκε στην Α’ εθνική του Βελγίου με τον Γερμανό να σκοράρει 17 φορές σε 26 παιχνίδια. Ναι, εντάξει. Β’ εθνική Βελγίου θα πει κανείς. Χάρη στον Ντένιζ όμως και τα άλλα παιδιά, η ομάδα ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α’ εθνική του Βελγίου, μετά το 1972. Κι ο σημερινός μας πρωταγωνιστής δεν μάσησε από το επίπεδο της 1ης κατηγορίας. Πρώτη σεζόν, 26 γκολ σε 39 αγώνες. 1ος σκόρερ και ποδοσφαιριστής της χρονιάς στο Βέλγιο. Και παραλίγο πρωταθλητής. Ήδη, το αδελφικό σωματείο της Μπράιτον τον είχε καπαρώσει από τον Ιανουάριο του 2022.

Στην Μπράιτον όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα τα ήθελε ο Γερμανός. Και έτσι, μετά από μία σεζόν έφυγε δανεικός στη Στουτγκάρδη. Ήταν η ώρα να λάμψει και στην πατρίδα του. Με 18 γκολ και 9 ασίστ ήταν από τους κύριους λόγους που η Στουτγκάρδη έκανε απίστευτη σεζόν. Δεν τη θυμόμαστε τόσο γιατί πολύ απλά, μας συνεπήρε όλους η Μπάγερ Λεβερκούζεν που κατέκτησε το πρωτάθλημα και έσπασε ένα σωρό κατάρες, αλλά η Στουτγκάρδη έβαλε κι αυτή από κάτω την Μπάγερν και τερμάτισε 2η. Μετά από ένα καλοκαιρινό ψυχόδραμα με τη σκληρή διαπραγματεύτρια Μπράιτον, ο δανεισμός έγινε μόνιμη μεταγραφή, με ρεκόρ για τη Στουτγκάρδη. Κοντά στα 30 εκατομμύρια. Ο Ούνταβ φέτος πλέον ολοκλήρωσε την 3η του σεζόν με τη Στουτγκάρδη και έχει κατακτήσει και ένα κύπελλο Γερμανίας, στον τελικό του οποίου φυσικά και σκόραρε. Κι αν στα αρχικά ερωτήματα απαντήσαμε στο θέμα της ηλικίας (όχι, δεν είναι ταλέντο, είναι πλέον στα 29 του και η καριέρα του σε υψηλό επίπεδο ξεκίνησε σχετικά αργά), τι γίνεται με το θέμα της καταγωγής. Είδαμε πώς οι συγγενείς του έφυγαν από την Τουρκία. Αυτός πώς νιώθει;

Η απάντηση έρχεται από τα δικά του χείλη. Ο Ντένιζ έχει δηλώσει ότι δεν θέλει να τον αποκαλούν Τούρκο, αλλά ότι προσδιορίζεται ως Κούρδος. Όπως καταλαβαίνουμε αυτό δεν άρεσε καθόλου πίσω στην Τουρκία. Όταν τέθηκε το θέμα επιλογής εθνικής είπε ότι ναι μεν θα μπορούσε να επιλέξει την εθνική Τουρκίας, λόγω καταγωγής, αλλά μετά από 1-2 άσχημα παιχνίδια ήταν σίγουρο ότι θα γινόταν ο εύκολος στόχος για τους Τούρκους οπαδούς που θα έβλεπαν τον φταίχτη στον Κούρδο. Αυτές οι δηλώσεις φυσικά αντιμετωπίστηκαν με οργή από τις στρατιές των φανατικών Τούρκων που άρχισαν να τον βρίζουν online. Τα πιο ευγενικά ήταν τα “προδότης”, “τρομοκράτης” και “σκυλί χωρίς πατρίδα”. Το πρόσωπό του εμφανίστηκε σε αρκετές δημοσιεύσεις με το σήμα των Γκρίζων Λύκων, με όχι πολύ κολακευτικά λόγια. Και όλοι αυτοί περίμεναν τη στιγμή τους. Και την είχαν.

Τον περασμένο Οκτώβριο ο Ούνταβ ταξίδεψε με τη Στουτγκάρδη στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει τη Φενέρ στα πλαίσια του Europa League. Το ταξίδι στην πατρίδα του παππού του δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Μερίδα οπαδών της Φενέρ τον έβριζε συνέχεια, ενώ ακούγονταν συνεχώς και αντικουρδικά συνθήματα, αλλά και βρισιές για την οικογένεια του Ούνταβ. Κι εδώ, οι λέξεις κλειδί ήταν “προδότης” και “τρομοκράτης”. Δεν βοήθησε ότι είχε και μια διαμάχη με έναν αμυντικό της Φενέρ, κάτι που εξόργισε ακόμα περισσότερο το πλήθος, ενώ φέρεται να άκουσε και αντίστοιχες εκφράσεις από παίκτες της Φενέρ. Δεν είναι λίγοι οι παίκτης κουρδικής καταγωγής που παίζουν στην Τουρκία. Αλλά όταν βγαίνεις και λες ότι είσαι Κούρδος και στη συνέχεια δεν προτιμάς την εθνική Τουρκίας, είσαι στο στόχαστρο.

Στα 29 του, ο Ούνταβ δεν νοιάζεται τόσο γι’ αυτά, νιώθει Γερμανός. Έχει αγαπηθεί πολύ στη Στουτγκάρδη, έγινε ο πρώτος Κούρδος Γιαζίντι που σκοράρει σε Μουντιάλ, έχει ήδη βοηθήσει τη Γερμανία, ίσως να προλάβει και μια ακόμα μεγαλύτερη μεταγραφή, αν συνεχίσει έτσι. Σύμφωνα με ένα γερμανικό άρθρο, ο πανηγυρισμός του στο γκολ με το Κουρασάο είναι κομμάτι ενός χορού των Κούρδων Γιαζίντι. Ο Ντένιζ είναι παντρεμένος με παιδί και η σύζυγός του είναι κι αυτή ίδιας καταγωγής. Ο ίδιος γεννήθηκε, μεγάλωσε στη Γερμανία, πήγε σχολείο εκεί, έπαιξε μπάλα εκεί. Η επιλογή της Γερμανίας ήταν αρκετά λογική για τον ίδιο. Αλλά φαίνεται ότι δεν ξεχνά τις ρίζες του. Kαι κυρίως δεν ξεχνά να σκοράρει.

«Πώς το κάνω; Δεν ξέρω. Νομίζω ότι απλά είμαι στο σωστό σημείο», θα πει. Την ίδια στιγμή ο Λόταρ Ματέους λέει ότι του θυμίζει τον Γκερντ Μίλερ. Ιεροσυλία προφανώς, αλλά έχει τον τρόπο του να βάζει γκολ χωρίς να φαίνεται πολύ. Ο συμπαίκτης του Ρούντιγκερ θα απαντήσει στο ερώτημα τι κάνει τον Ούνταβ ιδιαίτερο: «Δεν το πολυσκέφτεται. Έρχεται, κάνει τη δουλειά του και φεύγει». Ο ίδιος ο Ούνταβ λέει ότι αυτό που τον έκανε καλύτερο ήταν η 2η σεζόν του στο Βέλγιο. Μέχρι τότε δεν πολυσυμπεριφερόταν ως επαγγελματίας. «Κατάλαβα τι έχει σημασία στο ποδόσφαιρο. Πρέπει να δουλεύεις για την ομάδα, ακόμα και να τρέχεις όταν δεν μοιάζει αναγκαίο μερικές φορές. Μου πήρε τρεις-τέσσερις μήνες να το καταλάβω αυτό στην Μπράιτον. Έγινα έτσι πιο αποτελεσματικός και χρήσιμος για την ομάδα.» Και πράγματι, ο Ούνταβ δεν σε εντυπωσιάζει. Ψηλός δεν είναι, τρομερά γρήγορος για το μπόι του δεν είναι. Αλλά ξέρει να βρίσκεται στα σωστά σημεία και να σκοράρει. Και μερικές φορές το απλό είναι και το καλύτερο.