Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Μενού
Livescore
Μενού
Home » RIVALS..

RIVALS..

Hoopfellas

28 October 2015

Ο Δημήτρης Κατσιώνης μιλάει για τον Παναθηναϊκό με τη Μπαρτσελόνα και την μεγάλη κόντρα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια.

Ο Παναθηναϊκός και η Μπαρτσελόνα έχουν ξεκινήσει το δικό τους Rivalry τα τελευταία χρόνια με τις μονομαχίες των δύο ομάδων, σε ένα από τα σπουδαιότερα –παραδοσιακά- ευρωπαϊκά match-ups, να είναι απολαυστικές. Το παιχνίδι της Πέμπτης στο «Παλάου Μπραουγκράνα» είναι μια καλή ευκαιρία για τις δύο ομάδες ώστε να βάλουν το πρόσωπο τους μπροστά στον καθρέφτη αξιολογώντας το παρών status τους απέναντι σε «ελίτ» ανταγωνισμό. Πάμε να μοιραστούμε κάποιες σκέψεις μου αλλά και σημειώσεις για το παιχνίδι της Βαρκελώνης..

  • Η Μπαρτσελόνα, όπως και οι περισσότερες καλές ευρωπαϊκές ομάδες στη παρούσα φάση, βρίσκεται under construction. Δε σκοράρει εύκολα, δεν είναι δημιουργική, δε σουτάρει καλά από τη περιφέρεια. Έχει όλα τα εργαλεία για να τα κάνει όλα αυτά. Απλά δεν έχει καταφέρει να τα βάλει να παίξουν «μαζί». Ο Πασκουάλ διαθέτει αρκετές πηγές δημιουργίας στην επίθεση του και εκτιμώ ότι στο δεύτερο εξάμηνο της σεζόν, όταν και η ομάδα θα έχει αφιερώσει τις απαιτούμενες εργατοώρες στο κομμάτι του συγχρονισμού ώστε να αποκτήσει αυτοματισμούς και συνοχή, η Μπαρτσελόνα θα είναι καλή. Πραγματικά καλή.
  • Ο Παναθηναϊκός είναι άτυχος για τον απλούστατο λόγω του ότι πηγαίνει σε ένα ματς-κριτήριο αξιολόγησης με προβλήματα τραυματισμών. Όταν «διεκδικείς» στο Παλάου Μπλαουγκράνα σε ένα τέτοιο ντέρμπι, πρέπει να παίξεις πάνω στο βάθος σου. Γιατί απέναντι σου έχεις μια πολύ βαθιά ομάδα. Δε μπορείς αλλιώς να παραμείνεις επιθετικός. Ο Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς  γνωρίζει πόσο στο συγκεκριμένο ματς θα ήθελε να έχει τον Κούζμιτς ο οποίος κάνει αγώνα δρόμου αλλά με τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται δύσκολο να προλάβει. Ο Σάλε θα τον πέταγε στον Τόμιτς από την αρχή, βγάζοντας τον Ραντούλιτσα όταν θα χρειαζόταν να ακουμπήσει τη μπάλα στο post για να πάρει το τιμόνι. Αν βάλουμε στην εξίσωση το πρόβλημα του Γιάνκοβιτς γίνεται κατανοητό ότι οι δύο μικροί, Χαραλαμπόπουλος-Παπαγιάννης είναι υποχρεωμένοι να ανταποκριθούν παίρνοντας λεπτά στο ροτέησιον.
  • Η μετωπική των δύο σε αυτή τη περίοδο αφήνει την αίσθηση ότι η ηττημένος δε θα σκοράρει πολύ. Η Μπαρτσελόνα δε σουτάρει καλά γιατί δυσκολεύεται να βρει ροή στην επίθεση της μέσα από τη κυκλοφορία της μπάλας ενώ μέχρι τώρα και στα δύο παιχνίδια της διοργάνωσης έχει ηττηθεί κατά κράτος στο ριμπάουντ όπου αντιμετωπίζει πρόβλημα. Και εκεί πρέπει να εστιάσει ο Παναθηναϊκός. Τόμιτς και Σατοράνσκι επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος στο δημιουργικό κομμάτι και πρέπει να αποτελέσουν «στόχους» της πράσινης άμυνας. Οι Καταλανοί έχουν μια πλειάδα παιχτών που μπορούν να βάλουν «αναίσθητα» σουτ μακριά από καλές προϋποθέσεις όμως αυτή τη στιγμή οι δύο παίκτες τους που βρίσκονται σε καλό φεγγάρι είναι Πάου Ρίμπας (συνεχίζει με κεκτημένη ταχύτητα από το Ευρωμπάσκετ) και ο Σαμάρντο Σάμιουελς τον οποίο όπως σας είχα γραψει πριν αρχίσει η σεζόν, ο Πασκουάλ υπέγραψε ως αναβάθμιση του Λάμπε και τον χρησιμοποιεί με τον ίδιο τρόπο (ως «4»). Πάνω του θα πάει ο Γκιστ και αυτό δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια, όσο ο Σάμιουελς βρίσκεται στο παρκέ, για τον Γκιστ ώστε να μετακινηθεί στο «5» μιας και οι πράσινοι θα έχουν πρόβλημα να ματσάρουν τον Τζαμαϊκανό. Αυτοί οι δύο συν τον Αμπρίνες είναι τα κρυφά χαρτιά του Πασκουάλ στο παραγωγικό κομμάτι.
  • Το δίδυμο Τόμιτς-Ραντούλιτσα επίσης θα τραβήξει τους προβολείς πάνω του. Ο Τζόρτζεβιτς διόλου απίθανο να ξεκινήσει τον Παπαγιάννη για δύο δυνατά φάουλ στο ξεκίνημα όμως χωρίς τον Κούζμιτς (εφόσον δεν αγωνιστεί) οι δύο «πύργοι» των ομάδων θα περάσουν πολύ ώρα «χορεύοντας» μαζί. Και οι δύο είναι post/δημιουργικοί σέντερς και είναι δεδομένο ότι ο ένας μπορεί να σκοράρει απέναντι στον άλλον. Χωρίς τον Κούζμιτς ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει πρόβλημα απέναντι στον Τόμιτς ενώ αντίστοιχο θέμα διακρίνω και στους Καταλανούς στο μαρκάρισμα του Καλάθη όπου υπάρχει μεν ο ικανός αμυντικός Σατοράνσκι όμως τολμώ να πω ότι σταδιακά μέσα στο ματς ο Πασκουάλ πιθανόν θα ρίξει κάποιον από τους Off-guards  του (Όλεσον, Ρίμπας, Αμπρίνες) πάνω στον σταρ του Παναθηναϊκού.

Και οι δύο αντίπαλοι βρίσκονται στο μείγμα των ομάδων που θα παίξουν δυνατά για ένα εισιτήριο στη Βερολίνο. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να πάει με απόλυτη προσήλωση στο «Παλάου Μπλαουγκράνα» να παίξει το μπάσκετ του. Οι γηπεδούχοι θα έχουν μεν αυξημένο κίνητρο απέναντι στην ελληνική ομάδα όμως δεν έχουν αναπτύξει ακόμα τους μηχανισμούς ώστε να επιβάλλονται πραγματικά στην έδρα τους προτάσσοντας το πλεονέκτημα της ποιότητας τους. Τους εκτιμώ αρκετά και θεωρώ ότι θα παίξουν ρόλο στη διοργάνωση στη συνέχεια όμως ακόμα (και ειδικά αυτή τη στιγμή, όποιος τους είδε στη Μούρθια προχθές να κυνηγούν από το -14/15 από το ξεκίνημα καταλαβαίνει..) χρειάζονται  χρόνο για να φθάσουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο και σε αυτό το διάστημα της μετάβασης είναι αρκετά ευάλωτοι . Κρίμα για τον Παναθηναϊκό που φαίνεται ότι δύσκολα θα είναι πλήρης. Όπως και να’χει, το βάθος και η winning culture των Καταλανών σε αυτά τα ματς (της regular season ειδικά) δεν αμφισβητείται..