Η Ιταλία ταιριάζει στον χαλλλαρό τύπο Τζεντ Σπενς

Το καλοκαίρι του 2022, η Τότεναμ πλήρωσε πάνω από 15 εκατομμύρια ευρώ για έναν 22χρονο δεξιό μπακ που είχε μόλις κάνει μια εκπληκτική σεζόν με τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Ο Τζεντ Σπενς είχε συμπληρώσει έναν εξαιρετικό δανεισμό στη Φόρεστ, καταφέρνοντας να γίνει σημαντικός στην άνοδο της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ. Βγήκε παίκτης του μήνα στην Τσάμπιονσιπ τον Μάρτιο και στο τέλος μπήκε στην καλύτερη εντεκάδα του πρωταθλήματος. Ένας από τους καλύτερους νέους παίκτες στην κατηγορία.

Ο Σπενς είχε εμπειρία και πριν από αυτή τη σεζόν. Γεννημένος στο Κένσινγκτον του Λονδίνου, έπαιξε μπάλα εκεί μέχρι να φτάσει στις ακαδημίες της Φούλαμ. Η Μίνλτεσμπρο τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2018, εκεί έκανε ντεμπούτο και ορισμένες εξαιρετικές εμφανίσεις από τα 19 του χρόνια και μετά. Ο Σπενς είχε γράψει ήδη πάνω από 60 συμμετοχές στην Τσάμπιονσιπ όταν η Μπόρο είδε ότι έπρεπε να τον δώσει. Ο λόγος; Ο αειθαλής κόουτς Νιλ Γουόρνοκ δεν τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και ο Τζεντ έχασε τη θέση του. Έτσι, ο τεχνικός διευθυντής Κίραν Σκοτ που εκτιμούσε πολύ τον νεαρό από το Λονδίνο, αποφάσισε να τον δώσει δανεικό. Μάλιστα, όταν άλλαξε ο προπονητής στην Μπόρο, υπήρξε σκέψη ανάκλησής του από τον δανεισμό, κάτι που (ευτυχώς για τον Σπενς) δεν έγινε.

Έτσι, η Τότεναμ απέκτησε ένα από τα γερά prospects του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ο χαρούμενος Σπενς δήλωσε: «Το να παίζεις στην Πρέμιερ Λιγκ και σε έναν μεγάλο σύλλογο όπως η Τότεναμ είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα για μένα. Είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ και για το προνόμιο που έχω να παίζε εδώ. Ανυπομονώ να γνωρίσω τους παίκτες, το επιτελείο και τον προπονητή». Το τελευταίο μάλλον μετάνιωσε που το είπε. Κόουτς τότε ήταν ο Αντόνιο Κόντε και τα πράγματα δεν πήγαν καλά. Από την αρχή ο Κόντε δεν φάνηκε να τον έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Οι Σπερς έδωσαν πάνω από 20 εκατομμύρια για να αποκτήσουν έναν παίκτη με πολλές συμμετοχές στην Τσάμπιονσιπ, αλλά ο Ιταλός είπε «ότι είναι απλά μία επένδυση για τον σύλλογο» και λίγο πολύ ότι ο σύλλογος αποφάσισε να τον αποκτήσει, όχι ο ίδιος.

Ο Σπενς λέει ότι εκείνη η σεζόν ήταν ένα άσχημο συναίσθημα. Πήγε γεμάτος αυτοπεποίθηση και διάθεση και ξαφνικά ένιωσε σαν να πέφτει πάνω σε έναν τοίχο. Τον Αντόνιο Κόντε. «Μου χάλασε την αυτοπεποίθηση, ήμουν μικρός τότε και δεν ήταν ωραίο», θα πει. «Ό,τι και να έκανα, αυτός ο άνθρωπος δεν φαινόταν ευχαριστημένος». Όπως λέει, μίλησαν μεταξύ τους μόλις μία φορά. Ακόμα και με τον Έμερσον Ροαγιάλ να μην πείθει και τον κόσμο να ρωτάει γιατί δεν έπαιζε ο Τζεντ (διεθνής με την Κ21 της Αγγλίας τότε), ο Ιταλός προπονητής ήταν σταθερός στην άποψή του. «Οι οπαδοί είναι οπαδοί. Εγώ βλέπω τι συμβαίνει καθημερινά στην προπόνηση και προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για την ομάδα. οι επιλογές είναι δικές μου. Αν δεν βάζω κάποιον παίκτη, είναι επειδή δεν είναι έτοιμος.»

Τώρα, για να είμαστε και σωστοί, ίσως ο Κόντε να μην είχε και τόσο άδικο. Την ίδια γνώμη είχε και ο Γουόρνοκ, όπως είπαμε. Πιθανώς να ήταν και θέμα χαρακτήρων. Ο Τζεντ Σπενς είναι ένας πολύ χαλαρός, έως και αλέγκρος τύπος, κάτι που συχνά είναι κόκκινη σημαία για προπονητές απαιτητικούς, όπως ο Κόντε. Κάποιες φορές αυτός ο χαρακτήρας μεταφέρεται και στο χορτάρι, κάποιες φορές όχι. Ο Κόντε πιθανότατα πίστευε ότι η προσπάθεια του Σπενς δεν ήταν αρκετή στις προπονήσεις, δεν έδειχνε ικανός να τα δώσει όλα, να πεθάνει στο χορτάρι, το διασκέδαζε λίγο παραπάνω χωρίς να πιστεύει ότι και η προπόνηση είναι τελικός. Πιθανότατα ο Σπενς να είχε τα ίδια προβλήματα με κόουτς όπως ο Μουρίνιο για παράδειγμα και να μην ήταν όλα στο μυαλό του Ιταλού.

Όπως και να ‘χει, οι δυο τους δεν μακροημέρευσαν. Ο Σπενς πήγε δανεικός στη Ρεν τον Ιανουάριο του 2023 και ο Κόντε απολύθηκε λίγους μήνες αργότερα. Στη Γαλλία δεν τα πήγε άσχημα όσο έπαιξε, αλλά ο τραυματισμός του και η επιστροφή του αρχηγού Τραορέ τον έκαναν να παίξει λίγα ματς και να επιστρέψει νωρίτερα πίσω στο Λονδίνο. Ένας μέτριος σχετικά δανεισμός.

2023-24. Στην Τότεναμ βρίσκεται ο Ποστέκογλου, αλλά η απόφαση του νέου κόουτς είναι ο Άγγλος να πάει εκ νέου δανεικός. Αυτή τη φορά Αγγλία και Λιντς. Ένας τρομερά αποτυχημένος δανεισμός για πολλούς λόγους. Αρχικά γιατί ο Σπενς τραυματίστηκε στο γόνατο και έχασε πολλά ματς. Όταν επέστρεψε όμως, άρχισε να παίζει και τα πράγματα φαίνονταν καλύτερα. Μέχρι που η Λιντς ανακοίνωσε ότι ο παίκτης θα επιστρέψει πίσω στο Λονδίνο. Οι άνθρωποι και ο κόουτς της ομάδας δεν κρύφτηκαν. Ο Σπενς είχε κάνει το «χαλλλλλαρά», μέρος της ρουτίνας του. Σύμφωνα με τα όσα κυκλοφόρησαν τότε, ο νεαρός Άγγλος είχε σημαντικά προβλήματα συμπεριφοράς.

Σπενς και Φάρκε, μια σχέση όχι και τόσο μεγάλης αγάπης

Ο Γερμανός Ντάνιελ Φάρκε έγινε ο τρίτος κόουτς που δεν τον ήθελε στην ομάδα του. Μία, δύο, τρεις. Δεν γίνεται να ΄΄έχεις πάντα εσύ δίκιο Τζεντ Σπενς. Μάλιστα, ο Φάρκε μίλησε ανοιχτά γι’ αυτό. Είπε ότι στην ομάδα πρέπει να μπουν νέες αρχές και να δημιουργηθεί μια νέα κουλτούρα και γι’ αυτό υπάρχουν απαιτήσεις από όλους. Είτε μόνιμους είτε δανεικούς. «Όσο σημαντικό είναι το ταλέντο και η ποιότητα ενός παίκτη, άλλο τόσο είναι ο επαγγελματισμός και η πειθαρχία, η δουλειά μέσα και έξω από το γήπεδο, αλλά και το αν κάποιος είναι θετικός άνθρωπος, καλός με το γκρουπ». Ο Φάρκε είπε με λίγα λόγια ότι όσο καλός και να είναι ο Σπενς η παρουσία του δεν ταιριάζει με αυτά που απαιτούνται από τους παίκτες. Πολύ σκληρά λόγια.

Οι Times αποκάλυψαν στη συνέχεια διάφορα συμβάντα. Ο Σπενς δεν πήγε στη χριστουγεννιάτικη επίσκεψη σε ένα νοσοκομείο με παιδιά, στο οποίο πήγαν οι παίκτες της Λιντς για να δώσουν λίγη χαρά. Και δεν ήταν η μόνη φορά που δεν εμφανίστηκε σε εκδηλώσεις της ομάδας. Το είχε κάνει κι άλλη φορά. Γκρίνιαζε γιατί δεν έπαιζε στη θέση του, αργούσε στις συγκεντρώσεις της ομάδας και το καλύτερο από όλα; Άργησε ακόμα και στη συνάντηση στην οποία ήταν να του ανακοινωθεί ότι διακόπτεται ο δανεισμός του (!!). Ο ίδιος είπε ότι όλα αυτά ήταν υπερβολές, αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν τόσες φορές, τόσοι άνθρωποι υποστηρίζουν τα ίδια πράγματα, κάποια αλήθεια πρέπει να υπάρχει. Ο Σπενς δεν είναι κακός παίκτης, αλλά με λίγο πιο σκληρούς προπονητές, προπονητές της πειθαρχίας, δεν μπορεί να κάνει.

Στην Τζένοα με τον Ρετέγκι

Έτσι λοιπόν, επιστρέφει από τη Λιντς. Στην Τότεναμ δεν φαίνεται να τον πιστεύουν. Ψάχνουν να τον πουλήσουν ακόμα και με 10 εκατομμύρια, μισοτιμής δηλαδή, αλλά κανένας δεν ενδιαφέρεται. Έρχεται η ώρα νέο δανεισμού (την ίδια σεζόν). Ούτε κάποια ομάδα όμως ενδιαφέρθηκε να τον πάρει δανεικό στην Τσ΄΄αμπιονσιπ. Αυτή τη φορά Ιταλία και Τζένοα. Και έτσι ήρθε το ταξίδι στη Νότια Ευρώπη. Και ίσως εκεί, στην τελευταία του ευκαιρία να σώσει μια καριέρα που έχει πάρει τον κατήφορο, τα καταφέρνει. Ο αθλητικός διευθυντής της Τζένοα είχε πετύχει τον Σπενς όταν ακόμα αυτός αγωνιζόταν στους μικρούς της Φούλαμ και τον θυμόταν από τότε.

Στην Ιταλία (εκτός από καλύτερο καιρό και φαγητό), ο Σπενς πέτυχε δύο πράγματα. Το ένα, βρήκε μια ομάδα που έπαιζε με 3αδα πίσω και έτσι ο ίδιος μπορούσε να παίξει μπακ-χαφ και να δείξει τα στοιχεία του. Το δεύτερο, ότι σε έναν παίκτη στον οποίο το “tough love” δεν πιάνει, προφανώς χρειάζεται άλλη προσέγγιση. Στην Τζένοα την είχε. Ο Μάρκο Οτολίνι (ο αθλητικός διευθυντής) τον είχε από κοντά, του μιλούσε συνέχεια, τον έπεισε να πάει στην Ιταλία και του στάθηκε και εκεί, κάνοντας τον ίδιο και τη μητέρα του να νιώσουν πιο άνετα. Υπάρχει μάλιστα και η ιστορία ότι ο καημένος Μάρκο έφαγε εβδομάδες γραφειοκρατίας για να καταφέρει να πάρει άδεια ο σκύλος του Σπενς να ταξιδέψει στην Ιταλία και να είναι εκεί μαζί του. Ο Σπενς ήταν χαρούμενος και έλεγε ότι η ομάδα του εξήγησε πλήρως το πλάνο της, όλοι τον βοηθούσαν και ότι ένιωσε πολύ ευπρόσδεκτος.

Η (πανέμορφη) αδερφή του Σπενς από το κόκκινο χαλί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης

Το “χαλαρά” του Σπενς αντί να γίνει πρόβλημα έγινε θετικό. Στα αποδυτήρια του κόλλησαν το παρατσούκλι “sciala”, που σημαίνει “χαλάρωσε”, “μην ανησυχείς”. Η ηρεμία του, τα χαλαρά ράστα του, η τρέλα για τη μουσική από την Καραϊβική, τον μετέτρεψαν από τον “τεμπέλη” στον κουλ τύπο. Παρένθεση. Δεν έχουμε μιλήσει για τα προσωπικά του Τζεν Σπενς. Ας ξεκινήσουμε από το όνομά του που είναι: Ντιόπ Τεχούτι Τζεντ-Χοτέπ Σπενς. Η καταγωγή του είναι από την Τζαμάικα και παρότι έφτασε να παίξει σε Μουντιάλ (και να εντυπωσιάσει όπως είδαμε αυτό το καλοκαίρι) δεν είναι ο μόνος διάσημος στην οικογένεια. Η αδερφή του Κάρλα-Σιμόνε είναι ηθοποιός και έχει παίξει σε ταινίες (όπως το Blue Story), αλλά και στη σειρά Gold Digger του BBC.

Ο Σπενς έπαιξε σε 16 ματς στη Σέριε Α και τα πήγε πολύ καλά, είχε καλή σχέση με τον κόουτς Τζιλαρντίνο και η Τζένοα κατέκτησε την 11η θέση. Οι εμφανίσεις του ήταν καλές, τα νούμερά του το ίδιο και η Τζένοα ήθελε πολύ να τον κρατήσει. Τα χρήματα όμως που ζητούσε η Τότεναμ ήταν πολλά για τον ιταλικό σύλλογο και έτσι ο Άγγλος δεξιός μπακ, μάζεψε τα πράγματά του, τον σκύλο του και επέστρεψε στην Αγγλία και την Τότεναμ.

Αυτή τη φορά όμως δεν είχε απέναντί του κάποιον σκληρό κόουτς, τρομερό λάτρη της πειθαρχίας. Είχε έναν πιο αλέγκρο τύπο, πιο φίλο με τους παίκτες που συνήθως φτιάχνει οικογενειακό κλίμα στις ομάδες όπου πάει. Ο Άγγελος Ποστέκογλου παρότι αρχικά δεν τρελαινόταν με τον Σπενς αποφάσισε να του δώσει ευκαιρίες και η Τότεναμ να τον κρατήσει. Παρότι δεν δηλώθηκε στην ευρωπαϊκή λίστα και βρισκόταν πίσω από τον Πέδρο Πόρρο στο rotation κατάφερε επιτέλους να κάνει ντεμπούτο στη βασική εντεκάδα τον Δεκέμβριο του 2024. Όπως λέει κι η wikipedia, αυτό έγινε 881 ημέρες μετά τη μεταγραφή του στους Σπερς. Δεν το λες λίγο.

Σιγά σιγά απέκτησε την εμπιστοσύνη του κόουτς και (αν θυμάστε) μιλάμε για την τρελή σεζόν της Τότεναμ που στο πρωτάθλημα πήγαινε κατά διαόλου, αλλά στην Ευρώπη κατάφερε να φτάσει στον τελικό του Μπιλμπάο. Ο Σπενς (δηλωμένος πλέον στη λίστα) μπήκε μάλιστα ως αλλαγή και κατέκτησε το Γιουρόπα Λιγκ με τη φανέλα της Τότεναμ, απέναντι στη Γιουνάιτεντ. Μάλιστα, είναι η σεζόν που αρχίζει να παίζει περισσότερο από ποτέ στα αριστερά. Κάνει 22 εμφανίσεις ως αριστερό μπακ και 9 ως δεξιό. Ένα μηχανάκι που ανεβοκατεβαίνει την πλευρά του, ντριμπλάρει, δημιουργεί αναταραχή και τον νιώθει ο αντίπαλος παντού.

Η περσινή σεζόν θα ήταν κανονικά η σεζόν σταθεροποίησης. Και πρακτικά ήταν. Έπαιξε 30 παιχνίδια στο πρωτάθλημα και 10 στο Τσάμπιονς Λιγκ (23 και 8 βασικός αντίστοιχα). Σχεδόν αποκλειστικά ως αριστερό μπακ. Αλλά όλοι θυμούνται το ναυάγιο της Τότεναμ. Και αν η προπέρσινη σεζόν είχε έναν τελικό Γιουρόπα Λιγκ, η περσινή είχε μεν Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά είχε και μια κατάσταση στην οποία η Τότεναμ ήταν για λύπηση πραγματικά. Προς το τέλος, ήταν σχεδόν σίγουρη για φούντο και γλίτωσε όχι επειδή ήταν καλύτερη, αλλά επειδή βρέθηκε ακόμα χειρότερη ομάδα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η φυγή του Ποστέκογλου που είχε προηγηθεί και η έλευση του Τόμας Φρανκ δεν βοήθησαν.

Ο Τζεντ Σπενς με έναν λιγότερο… θερμό κόουτς, θυμήθηκε τον κακό του εαυτό σε αρκετές στιγμές και φάνηκε ότι δεν είχε τις καλύτερες σχέσεις με τον κόουτς. Παρά την άθλια σεζόν της ομάδας, ο Σπενς βρέθηκε στις κλήσεις του Τούχελ και έπαιξε στο Μουντιάλ. Εκεί μπορούμε να πούμε ότι είχε διαφορετικά πρόσωπα, όπως και η ίδια η καριέρα του. Για παράδειγμα, η εμφάνισή του με το Κονγκό δεν ήταν καθόλου καλή και δέχτηκε σοβαρή κριτική. Η Αγγλία πάλευε να βρει μια ισορροπία στα πλάγια μπακ, ο Τούχελ δοκίμαζε τα πάντα. Αντίθετα, υπάρχουν ματς όπως με το Μεξικό και με τη Νορβηγία που ήταν ο κλασικός μαχητής που, όσο έπαιξε, ανεβοκατέβαινε την πλευρά.

Χάρη και στη μάσκα του (που φορούσε εξαιτίας τραυματισμού) έγινε ένα από τα πρόσωπα της Αγγλίας. Είτε στα άσχημά του είτε ως σούπερ αλλαγή που έμπαινε για να δώσει “πλεμόνια” στην ομάδα. Εξαργύρωσε αυτές τις εμφανίσεις με μια μεταγραφή που στοίχισε 30 εκατομμύρια στην Ίντερ. Τον μεγαλύτερο σύλλογο στον οποίο έχει βρεθεί και στη χώρα που πιθανότατα του έσωσε την καριέρα. Το ερώτημα είναι ποιον Σπενς θα δούμε. Αρκετοί λένε ότι ήταν μια εξαιρετική μεταγραφή για την Ίντερ σε καλή τιμή. Από την άλλη, ορισμένοι θυμίζουν ότι ο Σπενς ήταν μέλος αυτής της τραγικής Τότεναμ και μάλιστα χωρίς τρομερά επιθετικά νούμερα. Τις τελευταίες 2 σεζόν είχε μόλις 2 ασίστ. Και εδώ έρχεται το ερώτημα. Φταίει ο παίκτης ή φταίει η ομάδα (και το σύστημα); Μπορεί η 3αδα στην άμυνα της Ίντερ να βοηθήσει τον Σπενς να κάνει ανέμελος περισσότερες κούρσες; Και αν ναι, αρκεί αυτό, σε μια Ίντερ που θέλει τα μπακ της να δημιουργούν και έχει τον ντι Μάρκο; Όπως και να ‘χει, όλα θα φανούν στο χορτάρι. Το σίγουρο είναι ότι ο Τζεντ Σπενς κατάφερε στα 26 του να φτάσει σε έναν ημιτελικό Μουντιάλ και σε μια μεταγραφή σε έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου.