“Κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσει”: Η τρελή χρονιά της Τουν

Στις αρχές Οκτωβρίου στην Ελβετία διεξήχθη η 8η αγωνιστική του πρωταθλήματος, που έχει το τόσο πρωτότυπο όνομα «Σούπερ Λιγκ». Εκείνο το σαββατοκύριακο η Τουν έφυγε με ένα πολύτιμο διπλό από την έδρα της Σεν Γκάλεν και σκαρφάλωσε στην κορυφή της βαθμολογίας, όπου και θα παρέμενε για τουλάχιστον δυο εβδομάδες καθώς ακολουθούσε η διακοπή λόγω εθνικών. Αυτό από μόνο του αποτελούσε μια μεγάλη έκπληξη για τα ελβετικά δεδομένα.

Η Τουν δεν βρισκόταν στο ξεκίνημα της διοργάνωσης σε καμία λίστα διεκδικητών του τίτλου. Ελάχιστοι την υπολόγιζαν ακόμα και για το πάνω μισό της βαθμολογίας. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι; Πρόκειται για μια ομάδα από μια μικρή πόλη 42.000 κατοίκων δίπλα στην ομώνυμη λίμνη, που όπως αρκετές περιοχές της συγκεκριμένης χώρας στις φωτογραφίες μοιάζει σαν ένα ειδυλλιακό και πανέμορφο μέρος βγαλμένο από κάποια ζωγραφιά του Μπομπ Ρος.

Εκτός αυτού, είναι μια ομάδα που μόλις είχε ανέβει κατηγορία μετά από πέντε χρονιές που ήταν κολλημένη στη β’ εθνική. Πέντε χρονιές γεμάτες κατά βάση με απογοητευτικά αποτελέσματα και ελάχιστα αισιόδοξα δείγματα. Η παρουσία της και μόνο στην 1η θέση μετά από δυο μήνες αγώνων είχε κερδίσει την προσοχή πολλών. Όλοι όμως ήταν πεπεισμένοι πως αυτή είναι μια πολύ προσωρινή κατάσταση, από αυτές που μια στο τόσο προκύπτουν σε τόσο πρώιμο στάδιο της σεζόν. Στα διάφορα ελβετικά ρεπορτάζ εκείνων των ημερών αποτυπώνεται αυτή η οπτική. Μια κλασική περίπτωση “Ας το απολαύσουν όσο κρατάει γιατί δεν θα είναι για πολύ. Σύντομα θα ξεφουσκώσουν”.

Με την επανέναρξη του πρωταθλήματος οι πρωτοπόροι φιλοξενούσαν τη Σερβέτ στο Στόκχορν Αρίνα, ένα μικρό γήπεδο 10.000 θέσεων που σπάνια γεμίζει λόγω του μεγέθους της πόλης αλλά και της πορείας του συλλόγου διαχρονικά. Μέσα στο πρώτο 10λεπτο οι φιλοξενούμενοι είχαν ανοίξει το σκορ. Η πρώτη σκέψη πολλών ήταν πως το ξεφούσκωμα ξεκίνησε, πολύ πιο γρήγορα κι απ’ όσο περίμεναν. Στο τέλος του αγώνα ο πίνακας έλεγε Τουν-Σερβέτ 3-1. Η Τουν θα έμενε άλλη μια εβδομάδα στην κορυφή. Η προσδοκώμενη προσγείωση αναβλήθηκε για μερικές μέρες.

Έχουν περάσει σχεδόν τρεις μήνες από τότε. Σε αυτό το διάστημα η Τουν πραγματοποίησε μια μικρή κοιλιά στις αρχές Δεκέμβρη όταν και έκανε 3 ήττες σε 4 παιχνίδια. Ακόμα και τότε όμως δεν υποχώρησε από την κορυφή της βαθμολογίας σε καμία αγωνιστική! Πριν προλάβουν οι αντίπαλοι να καλύψουν τη μεταξύ τους διαφορά, οι πρωτοπόροι είχαν συνέλθει από τις γκέλες και είχαν επιστρέψει στις νίκες. Σε δυο άλλες περιπτώσεις που έμειναν πίσω στο σκορ, κατάφεραν να γυρίσουν το παιχνίδι, με πιο εντυπωσιακή παράσταση αυτή της τελευταίας αγωνιστικής πριν τη διακοπή του χειμώνα. Η Ζυρίχη προηγήθηκε μέσα στην έδρα της Τουν με 0-2, πήγε στα αποδυτήρια με αυτό το σκορ και παρ’ όλα αυτά στο τέλος του αγώνα έφυγε με το κεφάλι χαμηλά και τέσσερα γκολ στην πλάτη (4-2)! Αυτή η εμφατική ανατροπή σφράγισε μια εκπληκτική χρονιά που περιλάμβανε ένα κερδισμένο πρωτάθλημα στη β’ εθνική, την άνοδο και έναν άτυπο τίτλο πρωταθλητή χειμώνα στη μεγάλη κατηγορία! Επίσης επιβεβαίωσε και στους τελευταίους δύσπιστους πως το ξύπνημα από το όνειρο που όλοι αναμένουν μάλλον θα αργήσει περισσότερο απ’ όσο περίμεναν. Ή μπορεί και να μην έρθει και ποτέ!

Μέχρι να λυθεί αυτή η απορία η Τουν απολαμβάνει κάτι που ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι οπαδοί της δεν περίμεναν. Ποτέ στο παρελθόν ομάδα που είχε μόλις ανέβει στην 1η κατηγορία δεν είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια χειμώνα στην Ελβετία. Η Τουν όχι απλά το έχει καταφέρει αλλά έχει δείξει και στοιχεία που υποδηλώνουν ότι μπορεί να παραμείνει ψηλά κι άλλο. Έχει την καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα, έχει διαφορά 3 βαθμών από τη Σεν Γκάλεν και απόσταση ασφαλείας (από 7 βαθμούς και πάνω) από τις πιο ισχυρές παραδοσιακά Βασιλεία, Λουγκάνο και Γιούνγκ Μπόις. Επιπρόσθετα, έχει αποδείξει και σε αρκετές περιπτώσεις ότι δεν πανικοβάλλεται όταν κάποιο παιχνίδι στραβώνει. Η σπουδαία ανατροπή στο τελευταίο ματς του έτους δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Στις 5 από τις 13 νίκες της είχε μείνει πίσω στο σκορ κι όμως στο τέλος έφυγε με το τρίποντο! Μέχρι και η παράδοση είναι μαζί της, μιας και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις την τελευταία 10ετια, αυτή που βρισκόταν στην κορυφή της βαθμολογίας κατά τη χειμερινή διακοπή ήταν κι αυτή που πανηγύριζε στο τέλος το πρωτάθλημα. Γι’ αυτό βάσει αποδόσεων, θεωρείται αυτή τη στιγμή το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο.

Μια πρόταση που ακούγεται ιδιαίτερα παράλογη στους περισσότερους. Η μεταμόρφωση της Τουν από ομάδα που ζοριζόταν τόσα χρόνια να ανέβει κατηγορία σε ομάδα πρωταθλητισμού έγινε πολύ απότομα και χωρίς «εξωτερική βοήθεια». Δεν υπάρχει από πίσω κάποιος ευκατάστατος ιδιοκτήτης που ξαφνικά έριξε πολλά λεφτά, κάποιες ακριβές μεταγραφές που ενίσχυσαν σημαντικά το ρόστερ ή κάποια τρελή επιθετική ρέντα σε συνδυασμό με κάποια πανίσχυρη άμυνα που βοήθησε την ομάδα να κλέψει τα παιχνίδια. Το καλοκαίρι στο Τουν έφτασαν μόνο δυο παίκτες με μεταγραφή κι αυτοί κόστισαν ελάχιστα, αφού ο ένας προερχόταν από τη 2η κατηγορία της Γαλλίας και ο άλλος από τη 2η κατηγορία της Ελβετίας. Τα λεφτά που ξόδεψαν το καλοκαίρι για να ενισχυθούν η Βασιλεία και η Γιούνγκ Μπόις (κοντά στα 15Μ) η Τουν δεν τα έχει ξοδέψει συνολικά στην ιστορία της! Η χρηματιστηριακή αξία του ρόστερ παραμένει τόσο χαμηλή που μόνο μια άλλη ελβετική ομάδα έχει μικρότερη! Οι ξένοι παίκτες στην 11αδα είναι ελάχιστοι ενώ οι διεθνείς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Κι όπως προείπαμε, οι νίκες δεν έρχονται με κατενάτσιο και 1-0 σε μια αντεπίθεση αλλά με μεγάλα σκορ. Σχεδόν στο 1/3 των αγώνων της η Τουν πέτυχε από 3 γκολ και πάνω.

Σύμφωνα με τους ανθρώπους που παρακολουθούν συστηματικά το ελβετικό πρωτάθλημα η ανέλπιστη επιτυχία της έως τώρα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο πόσο δεμένη εμφανίζεται εντός αγωνιστικού χώρου, στον ενθουσιασμό και το μομέντουμ που έχει λόγω του εντυπωσιακού ξεκινήματος αλλά και στο ότι οι υπόλοιπες ομάδες που θα περίμενε κανείς να βρίσκονται στη θέση της έχουν σοβαρά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους. Η Σερβέτ και η Γιούνγκ Μπόις έχουν αλλάξει ήδη προπονητή ενώ η περσινή πρωταθλήτρια Βασιλεία ψάχνει ακόμα τα πατήματα της και εντός και εκτός συνόρων.

Χωρίς κάποιο ένδοξο παρελθόν (δεν έχει κερδίσει ποτέ τίποτα στην ιστορία της), χωρίς κάποιον πανίσχυρο ιδιοκτήτη, χωρίς καυτή έδρα και μεγάλη βάση οπαδών, χωρίς κάποιον παίκτη-σταρ (όπως έχει για παράδειγμα η Βασιλεία τον Σακίρι) και χωρίς γνωστούς και ποιοτικούς ξένους η Τουν πραγματοποιεί μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην Ευρώπη φέτος χάρη κυρίως στη δουλειά του προπονητή της. Ο 49χρονος Μάουρο Λουστρινέλι, που ως παίκτης είχε φορέσει τη φανέλα της και είχε κλείσει εκεί την καριέρα του, έκατσε στον πάγκο της το 2022 και στα τρία αυτά χρόνια είχε χρόνο για να φτιάξει μια ομάδα που όλοι αποδίδουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Μπορεί αυτές οι ατομικές δυνατότητες να μην είναι πολύ μεγάλες αλλά το συνολικό αποτέλεσμα για την ώρα είναι κάτι παραπάνω από θετικό.

Το όνομα του συλλόγου επέστρεψε στο προσκήνιο μετά από αρκετά χρόνια απουσίας, οι ντόπιοι γύρισαν στις κερκίδες μαζικά (η φετινή προσέλευση παρουσιάζει 80% αύξηση σε σχέση με πέρσι) και η πόλη ονειρεύεται πως μπορεί να ζήσει ξανά μερικές ιστορικές στιγμές, όπως αυτές που είχε βιώσει πριν από μια 20ετια. Τότε που είχε τερματίσει στη 2η θέση για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της και είχε εξασφαλίσει την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί πέρασε δυο προκριματικούς και βρέθηκε στους ομίλους να αντιμετωπίζει ομάδες όπως η Άρσεναλ και ο Άγιαξ.

Οι ελβετικές ομάδες θα επιστρέψουν στα γήπεδα μετά τα μέσα Ιανουαρίου. Το πρωτάθλημα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του και παρά την αξιοθαύμαστη σταθερότητα που δείχνει έως τώρα, το να διατηρήσει μια ομάδα που δεν είναι συνηθισμένη σε πρωταθλητισμό αυτή την απόδοση δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Ο προπονητής Λουστρινέλι το γνωρίζει καλά, γι’ αυτό και συνεχώς τονίζει ότι “το να φτάσεις στην πρώτη θέση είναι ένα πράγμα αλλά το να παραμείνεις εκεί είναι μια πολύ διαφορετική πρόκληση”. Όταν δε τον ρώτησαν οι δημοσιογράφοι πριν από μερικές μέρες αν ο στόχος είναι πλέον ο τίτλος η απάντηση του ήταν: “Θέλουμε να τερματίσουμε στην πρώτη εξάδα, αυτός είναι ο κύριος στόχος μας. Αν δούμε πως στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές βρισκόμαστε ακόμα κοντά στην κορυφή τότε φυσικά και θα προσπαθήσουμε να διεκδικήσουμε τον τίτλο”.