Το ντέρμπι του Ρήνου ξεκίνησε από έναν προπονητή

Όταν γράφεις για κάποιο ντέρμπι και θες να δείξεις τη σημασία του για τον κόσμο, ίσως αντί να χρησιμοποιείς περιγραφές και λέξεις που μπορεί να μοιάζουν ως κλισέ, είναι καλύτερο να χρησιμοποιείς παραδείγματα μέσα από τη ζωή. Μεταφερόμαστε έτσι λοιπόν στη γερμανική τηλεόραση το 2020 και στο τηλεπαιχνίδι Gefragt – Gejagt, που είναι το γνωστό και ως Τhe Chase. Ο Κλάους Μπλούμελ είχε φτάσει στα 1000€ και είχε την ευκαιρία να αυξήσει κι άλλο το ποσό του κατά 500€.

Χρειαζόταν να απαντήσει σε μία ερώτηση: «ποια ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της Μπουντεσλίγκα 2 τη σεζόν 2018-19;» Ο Κλάους φαίνεται να κομπιάζει λίγο, ο κόσμος νομίζει ότι είναι επειδή δεν γνωρίζει την απάντηση, αλλά η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική. Περνάνε 1-2 δευτερόλεπτα και λέει με μεγάλο θάρρος: «Όχι, δεν το λέω αυτό». Ο παρουσιαστής προχωρά λέγοντας ότι η απάντηση είναι η Κολωνία. Ο Κλάους συνέχισε, φτάνοντας τελικά τα 2.500€. Όπως ήταν λογικό, ο παρουσιαστής τον ρώτησε γιατί αρνήθηκε να δώσει την απάντηση που προφανώς γνώριζε και ο Κλάους με φυσικότητα του είπε: «Ούτε σε ένα εκατομμύρια χρόνια δεν θα το πω, είμαι οπαδός της Γκλάντμπαχ».

Ο παρουσιαστής τον ρώτησε αν δεν τον νοιάζουν τα λεφτά και ο Κλάους είπε ότι δεν θα έλεγε το όνομα της Κολωνίας ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου. Το βίντεο κυκλοφόρησε στη Γερμανία και έφτασε και μέχρι την αγαπημένη ομάδα του Κλάους. Η Μπορούσια Γκλάντμπαχ εμφανίστηκε στον επίσημο λογαριασμό της λέγοντας «θυσίασες 500€ για μας, θα στο επανορθώσουμε» και τον προσκάλεσε στο γήπεδό της δίνοντάς του μια φανέλα και τα 500€ που του στοίχισε η αγάπη για την ομάδα του και η απέχθειά του για τον μεγάλο της αντίπαλο.

Αυτό το παράδειγμα περιγράφει το πάθος του κόσμου για το ντέρμπι του Ρήνου. Που μπορεί να μην είναι τόσο διάσημο όσο το κοντινό Σάλκε-Ντόρτμουντ, αλλά έχει μεγάλη ιστορία από πίσω του. Στην περιοχή υπάρχουν και άλλες ομάδες σε μικρή απόσταση και άλλες κόντρες. Πολύ κοντά βρίσκεται και το Λεβερκούζεν, πολύ κοντά και το Ντίσελντορφ. Οι οπαδοί της Γκλάντμπαχ, της Λεβερκούζεν και της Ντίσελντορφ επιλέγουν την Κολωνία ως την πιο μεγάλη τους αντίπαλο. Αυτοί της Κολωνίας επιλέγουν την Γκλάντμπαχ. Και έτσι το πιο γνωστό ντέρμπι του Ρήνου είναι αυτό μεταξύ Γκλάντμπαχ και Κολωνίας, και ας μην περνάει ο Ρήνος από το Γκλάντμπαχ.

Ο Ρήνος και ο καθεδρικός της Κολωνίας

Τα «Κριάρια» της Κολωνίας ιδρύθηκαν το 1948 στην ομώνυμη πόλη. Τη μεγαλύτερη πόλη μιας περιοχής στην οποία βρίσκονται σήμερα συνολικά οι 30 από τις 81 πόλεις της Γερμανίας με πάνω από 100.000 κατοίκους. Η Κολωνία έχει περίπου 1 εκ. κατοίκους εντός πόλης, αλλά φτάνουν συνολικά στα 3 εκατομμύρια στο μητροπολιτικό κέντρο που δημιουργείται μαζί με τη Βόννη που είναι δίπλα. Aν αναρωτιέστε γιατί άργησε τόσο πολύ να ιδρυθεί ομάδα σε μια μεγάλη και σημαντική η πόλη, είναι επειδή η Κολωνία προέκυψε από τη συγχώνευση δύο παλιότερων και αρκετά καλών τοπικών ομάδων. Η πόλη δηλαδή είχε ήδη ποδοσφαιρική ιστορία όταν η 1. FC Köln έγινε πραγματικότητα. Η Κολωνία ήταν μάλιστα και ιδρυτικό μέλος της Μπουντεσλίγκα που ξεκίνησε το 1963 και η ομάδα που κατέκτησε το πρώτο εθνικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1963-64.

Αντίθετα, το Μενχενγκλάντμπαχ είναι μια πολύ μικρότερη πόλη που εδώ και 60 περίπου χρόνια έχει σταθερό πληθυσμό περίπου 265.000 κατοίκων. Η τοπική Μπορούσια όμως είναι αρκετά παλιότερη, καθώς φέτος κλείνει 126 χρόνια ζωής. Ιδρύθηκε το 1900 και έπαιξε για πρώτη φορά στην Μπουντεσλίγα δύο χρόνια μετά τη δημιουργία της, το 1965. Χάρη στον πρωταγωνιστή του σημερινού μας άρθρου.

Η πρώτη συνάντηση των δύο συλλόγων έγινε στο τοπικό πρωτάθλημα της Oberliga West. Όπως είπαμε, η Μπουντεσλίγκα δημιουργήθηκε το 1965 και μέχρι τότε οι γερμανικές ομάδες έπαιζαν χωρισμένες σε τοπικά πρωταθλήματα, με τους νικητές στη συνέχεια να διεκδικούν τον εθνικό τίτλο. Παρότι τα παιχνίδια Κολωνίας-Γκλάντμπαχ ήταν ένας τοπικός αγώνας, το κλίμα δεν θύμιζε σε τίποτα τα όσα θα ακολουθούσαν. Οι αγώνες γίνονταν σε πολύ φιλικό κλίμα και με αρκετά καλές σχέσεις. Δεν ήταν αδελφά σωματεία, αλλά δεν ήταν και οι ομάδες που θα έκαναν έναν οπαδό να χαρίσει 500€ για να μην αναφέρει το όνομά τους.

O κόουτς Χένες και δυο τερματοφύλακές του

Όλα άλλαξαν χάρη σε έναν άνθρωπο. Τον άνθρωπο που σε μεγάλο βαθμό και οι δυο ομάδες οφείλουν τα καλύτερά τους χρόνια. Τον Χανς «Χένες» Βαϊσβάιλερ. Ο Βαϊσβάιλερ ήταν ιδρυτικό μέλος της Κολωνίας και ποδοσφαιριστής της στην εντεκάδα στον πρώτο αγώνα που έπαιξε ποτέ στην ιστορία της το 1948. Ήταν μάλιστα παίκτης-προπονητής και αγωνίστηκε σε πάνω από 60 παιχνίδια με τη φανέλα της.

Το 1952 έφυγε από την Κολωνία και επέστρεψε ξανά το 1955, αυτή τη φορά αποκλειστικά ως προπονητής. Η σχέση του όμως με το μεγάλο αφεντικό της Κολωνίας, τον Φραντς Κρέμερ δεν ήταν καλή. Είχαν σημαντικές διαφωνίες και ο πρόεδρος λέγεται ότι ήθελε να μπλέκεται στα χωράφια του Χενς, ακόμα και στην επιλογή παικτών. Έτσι, το 1958, οι δρόμοι τους χώρισαν, καθώς και τα αποτελέσματα δεν ήταν τα καλύτερα δυνατά. Ο Βαϊσβάιλερ δεν έμεινε για πολύ μακριά από το ποδόσφαιρο. Βρήκε δουλειά και τη βρήκε πολύ κοντά. Στην Βικτόρια της Κολωνίας, μια μικρότερη ομάδα της πόλης.

Ήταν ήδη υπεύθυνος στην Αθλητική Ακαδημία της Γερμανίας για την εκπαίδευση προπονητών. Τη διάσημη «Σχολή της Κολωνίας» από την οποία πέρασαν ένα σωρό σπουδαίοι προπονητές. Και ο «Χένες» άφησε και εκεί το αποτύπωμά του. Ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους του ποδοσφαίρου εκείνα τα χρόνια.

Όταν η Κολωνία κατακτούσε το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της και την πρώτη Μπουντεσλίγκα το 1963, ο Κρέμερ ένιωσε δικαιωμένος για την απόφασή του να αλλάξει τον Χένες. Ο Βαϊσβάιλερ τα πήγαινε καλά εκείνη την περίοδο, αλλά στη Βικτόρια, μια ομάδα της Β’ εθνικής. Μέχρι που το 1964 πηγαίνει στο Μενχενγκλάντμπαχ και την Μπορούσια. Η Γκλάντμπαχ δεν είχε καταφέρει να γίνει αποδεκτή για συμμετοχή στην Μπουντεσλίγκα και έτσι αγωνιζόταν και αυτή στη 2η κατηγορία. Δεν ήταν κάποιο σπουδαίο μέγεθος και μάλιστα στα 22 ματς που είχε παίξει με την Κολωνία στο τοπικό πρωτάθλημα, είχε χάσει στα 17. Κανείς δεν τη φοβόταν στην Κολωνία.

Αλλά ο Βαϊσβάιλερ ήταν αποφασισμένος να πετύχει. Θα έχτιζε εκεί όχι απλά μια από τις καλύτερες ομάδες της Γερμανίας, αλλά και της Ευρώπης. Και μέσα σε όλα αυτά, θα δημιουργούσε και την κόντρα ανάμεσα στους δύο συλλόγους, δημιουργώντας επί της ουσίας το «ντέρμπι του Ρήνου» που είναι γνωστό και ως το «ντέρμπι του Βαϊσβάιλερ». Και τα έκανε όλα με πολύ κόπο και πολλή δουλειά. Βασιζόμενος σε πιτσιρίκια και σε πολλούς παίκτες της περιοχής. Βρήκε τους 19χρονους Νέτζερ και Χάινκες, πρόσθεσε τον Μπέρτι Φογκτς (για τον οποίο έγινε κάτι σαν πατέρας) και σιγά σιγά έχτισε την ομάδα του.

Έναν χρόνο αργότερα, η Γκλάντμπαχ εξασφάλισε την άνοδό της στην Μπουντεσλίγκα (μαζί με μια άλλη ομάδα με όνομα Μπάγερν Μονάχου). Με Μ.Ο. ηλικίας τα 21,5 χρόνια, είχε τη πιο νεανική ομάδα στην κατηγορία. Το παρατσούκλι τα «Πουλάρια» με το οποίο είναι γνωστή μέχρι και σήμερα η Γκλάντμπαχ βγήκε τότε, από μια ομάδα που εκτός από νέα, έπαιζε ένα ωραίο και ελεύθερο ποδόσφαιρο με τρέξιμο, ωραίο στο μάτι για τον ουδέτερο θεατή.

Η παρουσία της Γκλάντμπαχ στην Μπουντεσλίγκα, έφερε κι άλλους νέους παίκτες και το χτίσιμο προχώρησε. Την πρώτη χρονιά τερματίζει 13η και τη 2η αρχίζει να χτίζει και την άμυνά της. Ο Χένες αντιμετωπίζει δύσκολες συνθήκες στη δουλειά του. Γιατί ναι, είναι καλός στην τακτική, ναι γίνεται ένας δεύτερος πατέρας για πολλά από τα πιτσιρίκια, ναι ξέρει να φτιάχνει παίκτες, αλλά βλέπει συχνά αρκετούς από αυτούς να γίνονται γνωστοί και αμέσως να τους αρπάζουν άλλες ομάδες. Χάνει συχνά τα ταλέντα του και πρέπει να βρει νέα. Αλλά τίποτα δεν τον σταματά. Τη 2η σεζόν, η Γκλάντμπαχ βγαίνει 8η και μετά για δυο χρονιές τερματίζει 3η. Είναι πλέον διεκδικήτρια τίτλου, χάρη στο ελεύθερο, ανέμελο, επιθετικό ποδόσφαιρο που παίζει.

Ο Βαϊσβάιλερ όμως είχε πάντα ένα έξτρα κίνητρο. Να κερδίζει την Κολωνία. Παρότι συνέχιζε να βρίσκεται καθημερινά στην πόλη, καθώς εργαζόταν στην ποδοσφαιρική σχολή της, η φυγή του από τον σύλλογο τον ενοχλούσε ακόμα. Κάθε ματς απέναντι στην Κολωνία ήταν το πιο σημαντικό ματς για τον ίδιο και κάθε αποτυχία σε τέτοιο ματς, το έπαιρνε ως προσωπική ήττα. Την πρώτη σεζόν, η Κολωνία συνέχισε το σερί της με μια νίκη και μια ισοπαλία. Η Γκλάντμπαχ όμως βελτιωνόταν συνεχώς και πολύ γρήγορα, άρχισε να παίρνει το πάνω χέρι στα ντέρμπι. Τα Πουλάρια έκαναν 8 συνεχόμενες σερί νίκες απέναντι στην Κολωνία, σε ματς με πολύ πάθος. Οι φιλικές και καλές σχέσεις από τα χρόνια της Ομπερλίγκα Γουέστ πέρασαν ανεπιστρεπτί. Το ντέρμπι του Ρήνου πήρε σάρκα και οστά και η κόντρα ξεκίνησε.

Το 1971, η Γκλάντμπαχ έχει αγοράσει ένα νέο πούλμαν για την ομάδα και με αυτό έχει «ταξιδέψει» τα περίπου 55 χιλιόμετρα για το ντέρμπι στην Κολωνία. Το πούλμαν βρισκόταν παρκαρισμένο έξω από το ξενοδοχείο όπου έμενε η ομάδα. Το βράδυ, το πούλμαν εξαφανίζεται. Και το χειρότερο, δεν είναι μόνο το θέμα η μετακίνηση προς το γήπεδο για το ντέρμπι, αλλά ότι μέσα είχε όλο τον εξοπλισμό της ομάδας. Οι άνθρωποί της βρίσκουν ιδιωτικά μέσα και πηγαίνουν πίσω στο Γκλάντμπαχ, στο προπονητικό, ακόμα και στα σπίτια των παικτών για να αναπληρώσουν τα όσα χάθηκαν. Παπούτσια, μπάλες, φανέλες. Το ματς γίνεται κανονικά, η Κολωνία κερδίζει με 4-3. Το πούλμαν της Γκλάντμπαχ βρίσκεται τελικά παρατημένο σε ένα αδιέξοδο κάπου στην Κολωνία. Οι… απαγωγείς δεν βρίσκονται ποτέ.

Ο Χένες με την πιατέλα της Μπουντεσλίγκα παρελαύνει στους δρόμους του Γκλάντμπαχ

Eκείνα τα χρόνια ξεκινάνε και οι πρώτες κόντρες μεταξύ οπαδών, κάποια επεισόδια, ρίψεις μπουκαλιών και άλλα παρεμφερή περιστατικά. Μη φανταστείτε άγριο χουλιγκανισμό όπως στις ημέρας μας, αλλά το ντέρμπι είναι πλέον πραγματικό ντέρμπι. Στο χορτάρι όμως το αφεντικό είναι η Γκλάντμπαχ. O Χένες Βασϊβάιλερ έμεινε για 11 χρόνια στην Γκλάντμπαχ. Έβγαλε ένα σωρό σπουδαίους παίκτες και μαζί της κατέκτησε τα τρία από τα πέντε πρωταθλήματα της ιστορίας της, ένα κύπελλο και το ΟΥΕΦΑ του 1975. Πήρε το πρώτο πρωτάθλημα τη σεζόν 1969-70 και την επόμενη χρονιά το υπερασπίστηκε ξανά απέναντι στην Μπάγερν. Στο ίδιο διάστημα η Κολωνία κατακτά μόλις ένα κύπελλο. Η εκδίκησή του έχει γίνει πραγματικότητα. Η Γκλάντμπαχ δεν γίνεται μόνο η καλύτερη ομάδα στον ποταμό Ρήνο, γίνεται η καλύτερη στη Γερμανία και παραλίγο και η καλύτερη στην Ευρώπη. Οι πορείες της στο Πρωταθλητριών είναι καλές και κάποιες φορές σταματούν με αμφιλεγόμενο τρόπο, όπως με την Ίντερ (έχουμε αναφερθεί παλιότερα στο ματς με το κουτάκι αναψυκτικού που έσωσε την Ίντερ από το 7-1).

Το 1975 ο Βαϊσβάιλερ κατακτά το τρίτο του πρωτάθλημα με την Γκλάντμπαχ. Νιώθει ότι ήρθε η ώρα του. Ο Ρίνους Μίχελς φεύγει από την Μπαρσελόνα και οι Καταλανοί τον πλησιάζουν, προσφέροντάς του πολλά χρήματα. Αλλά δεν είναι μόνο το οικονομικό. Νιώθει ότι έχει κλείσει ο κύκλος του. «Άφησα το στίγμα μου εδώ στο στιλ της Γκλάντμπαχ και θέλω να κάνω το ίδιο και στην Ισπανία». Αφήνει μια Γκλάντμπαχ έτοιμη. Τα Πουλάρια θα πάρουν δύο σερί πρωταθλήματα χωρίς αυτόν, πάνω στην ομάδα που έχει χτίσει. Στην Μπαρσελόνα όμως θα βρει έναν μεγάλο αντίπαλο. Και δεν είναι η Ρεάλ. Είναι ο Γιόχαν Κρόιφ που από την αρχή δηλώνει ότι ο Χένες δεν είναι επιλογή προπονητή που ο ίδιος θα έκανε. Η κόντρα που έχει το μεγάλο αστέρι της ομάδας με τον κόουτς πληγώνει την Μπαρσελόνα. Το οριστικό επεισόδιο είναι ένα ματς στη Σεβίλλη, όταν ο Γερμανός προπονητής βγάζει αλλαγή τον Ολλανδό σταρ επειδή πιστεύει ότι το 2ο γκολ που δέχεται η ομάδα του είναι ευθύνη του. «Δεν τον βλέπω ποτέ να γυρνά πίσω από τη μεσαία γραμμή» θα πει αργότερα. Η διοίκηση των Καταλανών θα πάρει το μέρος του Κρόιφ, ανανεώνοντας μάλιστα το συμβόλαιό του και ο Βαϊσβάιλερ αποχωρεί με πικρία, αφού το όνειρό του για κατάκτηση των Πρωταθλητριών δεν γίνεται πραγματικότητα.

Μια σχέση που δεν είχε καλό τέλος. Γιόχαν Κρόιφ και Χανς Βαϊσβάιλερ.

Το ντέρμπι του Ρήνου είναι η μοίρα του όμως. Οχτώ χρόνια μετά την αποχώρησή του από την Κολωνία, επιστρέφει στην ομάδα του που έχει πληγώσει πολύ τα προηγούμενα χρόνια. H Κολωνία εκείνα τα χρόνια είναι 4-5η ομάδα στη χώρα, αλλά μόλις έχει φτιάξει το νέο της γήπεδο. Η παρουσία του Χένες είναι τρομερό γεγονός, ανεβάζει αμέσως την ψυχολογία. Η πρώτη σεζόν όμως δεν είναι καλή, ο Χένες έρχεται σε σύγκρουση με τον θρύλο Όβερατ (14 σεζόν και πάνω από 500 παιχνίδια) που έχει γεράσει αρκετά και δεν μπορεί να βοηθήσει. Παρά τα αυξημένα διαρκείας, η ομάδα τερματίζει 5η και βλέπει την Γκλάντμπαχ να παίρνει το πρωτάθλημα. Καταφέρνει όμως να κατακτήσει το κύπελλο Γερμανίας. Τη 2η σεζόν του, ο Χένες απαλλαγμένος από τον Όβερατ χτίζει την ομάδα όπως τη θέλει.

Η σεζόν 1977-78 είναι και η καλύτερη της ιστορίας του συλλόγου. Ο Χένες κατακτά το νταμπλ με την Κολωνία, μάλιστα το κάνει σε ισοβαθμία με την Γκλάντμπαχ σε ένα απίστευτο και τρελό φινάλε για το οποίο έχουμε μιλήσει παλιότερα. Μέσα σε δυο χρονιές κατακτά τρεις τίτλους, ενώ με το απίστευτο αυτό φινάλε η κόντρα στα ντέρμπι γίνεται ακόμα πιο σφοδρή. Η επόμενη σεζόν δεν είναι τόσο καλή, αλλά η Κολωνία κάνει την καλύτερη ευρωπαϊκή της πορεία φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά του Πρωταθλητριών, όπου και αποκλείεται στο γκολ από τη Φόρεστ. Ο Χένες θα μείνει ακόμα μια σεζόν, αλλά δεν μπορεί να επαναλάβει τα κατορθώματά του και θα αποχωρήσει το 1980. Η διοίκηση δεν είναι ικανοποιημένη μαζί του, καθυστερεί τις συζητήσεις για ανανέωση και έτσι ο ίδιος αποδέχεται την πρόταση της Νew York Cosmos. O Χένες μετακομίζει στις ΗΠΑ, συναντά πολλά αστέρια, μαλώνει με αρκετά από αυτά γιατί ο ίδιος θέλει να φτιάξει ομάδα με νέους και όχι γηρασμένους βετεράνους, κατακτά έναν τίτλο, περνάει καλά και επιστρέφει για το τέλος της καριέρας του στην Γκρασχόπερς με την οποία κατακτά το νταμπλ της Ελβετίας.

Χένες και Πελέ

Ο Χένες που έχει κατακτήσει τίτλους σχεδόν παντού, είναι πλέον στα 63 του και σκέφτεται ότι ίσως ήρθε η ώρα να ρίξει ρυθμούς, να αφοσιωθεί στους δικούς του ανθρώπους, να γράψει τα απομνημονεύματά του. Δυστυχώς όμως, τρεις εβδομάδες μετά την κατάκτηση του κυπέλλου Ελβετίας, φεύγει ξαφνικά από τη ζωή, παθαίνοντας καρδιακή προσβολή στο σπίτι του έξω από τη Ζυρίχη. Η είδηση έρχεται ως σοκ στον ποδοσφαιρικό κόσμο της Ευρώπης. Έξι χιλιάδες άνθρωποι μαζεύονται στον καθεδρικό της Κολωνίας για την κηδεία του στην οποία απολαμβάνει τιμές που μόνο καγκελάριοι και αρχιεπίσκοποι έχουν.

Η κληρονομία του τεράστια στο ποδόσφαιρο. Υπήρξε τόσο θεωρητικός και δάσκαλος, αλλά και άνθρωπος της πράξης καθώς άφησε εποχή. Ανάμεσα στα κατορθώματά του ότι δημιούργησε ένα σημαντικό ντέρμπι στη Γερμανία. Οι χρυσές εποχές των Γκλάντμπαχ και Κολωνίας είχαν σε μεγάλο βαθμό αρχιτέκτονα τον Βαϊσβάιλερ. Ένα τοπικό ντέρμπι που πολύ συχνά έκρινε και τίτλους. Οι δυο σύλλογοι δεν βρίσκονται πλέον στην καλύτερή τους φάση. Η Γκλάντμπαχ παραμένει με τα πέντε πρωταθλήματά της από το 1977 και τελευταίο τίτλο της έχει το κύπελλο Γερμανίας του 1995. Τότε που είχε μια ομαδάρα με Νταλίν, Έφενμπεργκ, Χέρλιχ (τους 3 σκόρερ στον τελικό), αλλά και τον δικό μας Καρλχάιντς Πφλίπσεν που έπαιξε στον Παναθηναϊκό, αλλά και τον Σουηδό αμυντικό Πάτρικ Άντερσόν. Την επόμενη σεζόν, μάλιστα έπαιξε απέναντι στην ΑΕΚ στο Κύπελλο Κυπελλούχων και την απέκλεισε.

Από την άλλη πλευρά, η Κολωνία παραμένει στα τρία πρωταθλήματα από το 1978 (έναν χρόνο μετά το τελευταίο της Γκλάντμπαχ), ενώ έχει να δει κύπελλο από το 1983. Tα Κριάρια παίζουν και αρκετά συχνότερα στη Β’ εθνική της Γερμανίας, σε αντίθεση με την Γκλάντμπαχ που μετά την καταστροφή του 2007 βρίσκεται σταθερά στην Μπουντεσλίγκα. Ιστορικά, οι δυο ομάδες έχουν παίξει 132 αγώνες μεταξύ τους σε όλες τις διοργανώσεις. Η Μπορούσια Γκλάντμπαχ έχει 61 νίκες, η Κολωνία 47 και έχουμε και 24 ισοπαλίες. Μπορεί πλέον να μην αγωνίζονται για τίτλους, αλλά το πάθος που άφησε πίσω του ο Χανς «Χένες» Βαϊσβάιλερ υπάρχει εκεί.

Το 2014 η αστυνομία έκανε 93 συλλήψεις για επεισόδια έξω από το γήπεδο της Κολωνίας. Οι οπαδοί της Γκλάντμπαχ ετοίμασαν ένα κορεό στο οποίο ο αετός της Κολωνίας (της πόλης, όχι της ομάδας) κρατούσε το κεφάλι ενός πουλαριού. Στο επόμενο ματς, οι οπαδοί της Κολωνίας έκαναν ντου στον αγωνιστικό χώρο όταν έφαγαν γκολ στο τέλος του αγώνα. Το 2018 ένας οπαδός της Κολωνίας, ντυμένος ως άνθρωπος της ασφαλείας με πορτοκαλί μπήκε στην εξέδρα της Γκλάντμπαχ έκλεψε ένα πανό και έφυγε τρέχοντας με το λάφυρο στις αγκαλιές των δικών του οπαδών που τον φυγάδευσαν. Το θέμα έφτασε μέχρι την Ομοσπονδία, η οποία και τελικά άλλαξε τον κανονισμό, βάζοντας ειδικά αναγνωριστικά στους ανθρώπους ασφαλείας για να μην επαναληφθεί το γεγονός. Ο Λούκας Ποντόλσκι, παιδί της Κολωνίας, σχολίασε: «Νίκη σε ντέρμπι, τρεις βαθμοί και ένα πανό. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;»

Λίγους μήνες αργότερα, οι ομάδες συναντήθηκαν ξανά. Αυτή τη φορά στο… Χόφενχαϊμ. Και η εκδίκηση ήρθε. Καμια 10αρια οπαδοί της Γκλάντμπαχ πήγαν δίπλα στην εξέδρα των οπαδών της Κολωνίας. Όταν οι φιλοξενούμενοι άναψαν τα κόκκινα και άσπρα καπνογόνα τους και δημιούργησαν ατμόσφαιρα, μέσα στον χαμό, οι… undercover οπαδοί της Γκλάντμπαχ έκαναν ντου, πήραν το πανό ενός συγκεκριμένου συνδέσμου και έφυγαν σαν κύριοι. Ήταν τόσο σημαντικό το γεγονός αυτό, που ο συγκεκριμένος σύνδεσμος της Κολωνίας αποφάσισε τη διάλυσή του για λόγους… οπαδικής τιμής.