Όταν Ζιντάν, ντελ Πιέρο και Ιντζάγκι έπαιξαν στο Ιντερτότο

Η φετινή Γιουβέντους φαίνεται να συνεχίζει τις πρόσφατες πολύ κακές χρονιές της. Μια ομάδα που σταθερά κάνει κακές επιλογές σε παίκτες, δεν ξοδεύει και λίγα σε μέτριους ποδοσφαιριστές, αλλάζει προπονητές με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από το πρόσφατο παρελθόν της, παίζει πολύ μέτριο ποδόσφαιρο και δεν κερδίζει τίτλους.

Το τελευταίο είναι ίσως και το πιο σημαντικό, για έναν σύλλογο που έχει στο DNA του τη νίκη, το τρόπαιο στο τέλος που θα έρθει. Και αν τα τελευταία χρόνια, ακόμα και μέσα στη μετριότητα, η Γιουβέντους έπαιζε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ή πλέον και στη League Phase, φέτος έχει περιοριστεί στο Γιουρόπα Λιγκ. Γεγονός όχι και τόσο συχνό που θα κάνει αρκετούς να αναπολούν τα παλιά καλά χρόνια, τότε που η ομάδα είχε πραγματικούς παικταράδες, ονόματα που βρίσκονταν στην κορυφή του κόσμου και ήταν από τις υποψήφιες για κατάκτηση.

Κι όμως, υπάρχει μια σεζόν στα χρυσά χρόνια του συλλόγου, κατά την οποία η Γιουβέντους κινδύνευσε να μην παίξει καθόλου στην Ευρώπη, μια σεζόν στην οποία είχε διάσημους παίκτες και προπονητή, έκανε πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά τελικά αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με την προοπτική να παίξει στον χαμηλότερο θεσμό της Ευρώπης. Το Ιντερτότο.

Ας τα πάρουμε όμως όλα με τη σειρά. Τη σεζόν 1997-98 η Γιουβέντους κατακτά το πρωτάθλημα Ιταλίας με τον Μαρσέλο Λίπι, ενώ φτάνει και στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Στην ομάδα παίζουν μεταξύ άλλων ο Ντάβιντς, ο Ιντζάγκι (1η του σεζόν), ο Ζιντάν, ο Μοντέρο και φυσικά ο Αλεσάντρο ντελ Πιέρο που σκοράρει 21 φορές στο πρωτάθλημα. Η ιδανική χρονιά χαλάει από το γκολ του Μιγιάτοβιτς στην Άμστερνταμ Αρένα. Το ΤσουΛου πηγαίνει στη Μαδρίτη και τη Ρεάλ. Αλλά στο Τορίνο δεν ανησυχούν τόσο. Η Γιουβέντους πατά σε σταθερές βάσεις, με τον Μαρσέλο Λίπι να έχει φτιάξει μια ομάδα πρωταγωνίστρια.

Καμιά φορά όμως, τα πράγματα δεν πάνε όπως τα υπολογίζεις. Στις 8 Νοεμβρίου του 1998 η Γιουβέντους παίζει στο Ούντινε. Σε μια ανύποπτη φάση, ο ντελ Πιέρο θα προσπαθήσει να προλάβει την μπάλα, θα εκτείνει το πόδι του και θα προσγειωθεί άτσαλα. Η ζημία μεγάλη. Χιαστοί. Σε μια εποχή που αυτός ο τραυματισμός στο γόνατο συχνά έκοβε καριέρες. Παρότι ο ντελ Πιέρο θα επέστρεφε, θα κέρδιζε πολλούς τίτλους, θα γινόταν σημαία του συλλόγου, ένα πολύ μεγάλο “what if” παραμένει μέχρι και σήμερα. Τι θα γινόταν αν δεν είχε πάθει εκείνον τον τραυματισμό; Αν δεν άλλαζε σωματικά, δεν έχανε κάποια από τα φυσικά του προσόντα;

Η Γιουβέντους που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν 1η στο πρωτάθλημα, χωρίς τον Άλεξ θα κάνει πέντε ματς χωρίς νίκη και θα απομακρυνθεί από την κορυφή. Ο ντελ Πιέρο χάνει όλη τη σεζόν. Παράλληλα όμως, η Γιούβε έχει και άλλα θέματα τραυματισμών. Ο Ζιντάν και ο Φεράρα αντιμετωπίζουν και αυτοί τα προβλήματά τους. Ο Ζιζού επιβαρυμένος από το Μουντιάλ της Γαλλίας, δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Από τα 67 γκολ στο πρωτάθλημα την περασμένη σεζόν, η Γιούβε θα πέσει στα 42.

Ιταλική «Αθλητική Κυριακή» και πανδαισία αστέρων για ένα ιστορικό ματς

Όλα δείχνουν ότι η εποχή Λίπι τελειώνει. Ο ίδιος ο κόουτς ανακοινώνει τον Δεκέμβριο ότι είπε ναι στην πρόταση της Ίντερ. Με τον προπονητή στον αέρα, σίγουρα επηρεάζεται η ομάδα ακόμα περισσότερο. Τα αποτελέσματα δεν είναι καλά, υπάρχει απογοήτευση για μια ομάδα που έχει προπονητή που συμφώνησε με έναν μεγάλο αντίπαλο. Και όταν τον Φεβρουάριο του 1999 ο Ερνάν Κρέσπο βάζει 3 γκολ και ο Ενρίκο Κιέζα ακόμα 1 και η Πάρμα φεύγει με 2-4 από το Τορίνο, ο Λίπι αποχωρεί πριν ακόμα τελειώσει η σεζόν. Ο Αντσελότι, που βρίσκεται στον άλλον πάγκο και ήταν ήδη ο εκλεκτός, αποχωρεί κι αυτός από την Πάρμα για να αναλάβει αμέσως την Γιουβέντους. Όχι ότι οι οπαδοί της χαίρονται, μια που είναι συνδεδεμένος με τη Μίλαν.

Η Ευρώπη όμως είναι πάντα αλλιώς. Με το απόλυτο ιταλικό ρεκόρ 1-5-0 η Γιουβέντους θα περάσει 1η από τον όμιλό της με 8 βαθμούς σε τριπλή ισοβαθμία. Στα προημιτελικά το γκολ του Κόντε θα πληγώσει τους φίλους του Ολυμπιακού και θα στείλει τη Γιουβέντους ξανά σε έναν ημιτελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Παρότι η ομάδα δεν είναι τόσο καλή, πάει να φύγει από το Ολντ Τράφορντ με τη νίκη, αλλά ο Γκιγκς πιστός στην παράδοση της ομάδας του Φέργκιουσον, θα ισοφαρίσει στις καθυστερήσεις.

Η ρεβάνς είναι ένα από τα πιο διάσημα ματς εκείνων των ετών. Το ντελε Άλπι φλέγεται και μέσα σε ένα δεκάλεπτο περίπου, ο Πίπο Ιντζάγκι θα κάνει το σκορ 2-0. Οι “ζέβρες” είναι αγκαλιά με την πρόκριση. Αλλά εκείνη η Γιουνάιτεντ ήταν πολύ σκληρή για να πεθάνει. Πριν καν βγει το ημίχρονο, ο Ρόι Κιν και ο Ντουάιτ Γιορκ ισοφαρίζουν. Το παιχνίδι βρίσκεται σε τεντωμένο σκοινί, μέχρι που όλα θα τελειώσουν στο 83′ με τον Άντι Κόουλ. 2-3 και η Γιουνάιτεντ θα πάει στη Βαρκελώνη, όπου θα κάνει μια άλλη, πιο απίστευτη, ανατροπή. Και η Γιουβέντους;

Μπορεί ο Αντσελότι να φτάνει την ομάδα ένα γκολ και λίγα λεπτά μακριά από έναν ακόμα τελικό Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά η Serie A είναι άλλος κόσμος εκείνα τα χρόνια. Η Γιουβέντους θα τερματίσει σε μια ακόμα τριπλή ισοβαθμία. Ενώ όμως, αυτή στο Τσάμπιονς Λιγκ την ευνόησε, στο πρωτάθλημα δεν ήταν μαζί της. Ρόμα, Γιούβε και Ουντινέζε βρίσκονται στην 5η θέση με 54 βαθμούς. Στα μεταξύ τους, η Ρόμα είναι η καλύτερη και παίρνει την 5η θέση και τη θέση για την Ευρώπη. Γιούβε και Ουντινέζε πρέπει να παίξουν διπλά μπαράζ για το τελευταίο εισιτήριο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. 0-0 και 1-1 στο Τορίνο. Το εκτός έδρας γκολ δίνει την 6η θέση στην Ουντιν΄έζε. Η Γιουβέντους μένει ουσιαστικά εκτός Ευρώπης.

Αλλά εκείνα τα χρόνια, οι ομάδες είχαν μια ακόμα ευκαιρία να βγουν στην Ευρώπη. Μέσα από το ταπεινό τότε κύπελλο Ιντερτότο, το κύπελλο… των φτωχών. Το Ιντερτότο είχε αρχικά δημιουργηθεί για να είναι κάτι σαν μια διοργάνωση φιλικών, αλλά στα μέσα της δεκαετίας του 1990, έπεσε η ιδέα να αναβαθμιστεί. Με… τρεις τελικούς και τρεις νικητές, τρεις ομάδες μπορούσαν να πάρουν τρία εισιτήρια για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στη διοργάνωση παίζει κάθε καρυδιάς καρύδι.

Έτσι, η ομάδα που στα τέλη Απριλίου έπαιζε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε έναν ημιτελικό Τσάμπιονς Λιγκ, σε λιγότερους από τρεις μήνες, έπαιξε μέσα στο κατακαλόκαιρο με την… Πιάτρα Νιεάμτς από τη Ρουμανία, χαμένη κάπου στα Καρπάθια. Ο Αντσελότι ήταν εκεί, από την ομάδα είχε φύγει ως αποτυχημένος ο Τιερί Ανρί μετά από ένα μικρό πέρασμα και είχαν προστεθεί ο φαν ντερ Σαρ, ο Τζαμπρότα και ο Ντάρκο Κοβάτσεβιτς. Ακόμα κι έτσι όμως, η Γιούβε πέρασε με τα χίλια ζόρια, αφού έφερε 1-1 στη Ρουμανία και 0-0 στο Τορίνο. Τα πράγματα ήταν πιο εύκολα στον “ημιτελικό” με τη Ροστόφ, όπου η Γιούβε πέρασε με 0-4 και 5-1 και τον ντελ Πιέρο να επιστρέφει στα ευρωπαϊκά γκολ μετά τον τραυματισμό του. Ο Αντσελότι προσπαθούσε να μην κουράζει τα αστέρια του, αλλά έστω και ως αλλαγή έπαιζαν σχεδόν όλοι.

Οι τρεις τελικοί του Ιντερτότο 1999 ήταν Μονπελιέ-Αμβούργο, Γουέστ Χαμ-Μετς και Γιουβέντους-Ρεν. Στις 10 Αυγούστου, στην Τσεζένα (εκεί έπαιξε όλα τα εντός του Ιντερτότο), δυο γκολ του Ιντζάγκι έδωσαν τη νίκη με 2-0. Οι Γάλλοι δεν παρέδωσαν τα όπλα. Πολύς κόσμος στο γήπεδο και ελπίδα για ανατροπή. Και πράγματι, το γκολ του Ελ-Χατζί Ντιούφ σχετικά νωρίς έδωσε ελπίδες στους γηπεδούχους. Ο Αντσελότι είχε κατεβάσει ομάδα με όλα τα αστέρια. Φαν ντερ Σαρ, Μοντέρο, Φεράρα, Ζιντάν, Τακινάρντι, Κόντε, Τζαμπρότα και μπροστά ντελ Πιέρο με Ιντζάγκι. Με γκολ των Κόντε και Τζαμπρότα η Γιούβε θα γυρίσει το ματς, ο Σαμπανί Νοντά θα ισοφαρίσει και το παιχνίδι θα λήξει 2-2. Η Γιούβε θα “κατακτήσει” το Ιντερτότο ή μάλλον για την ακρίβεια θα γίνει η μια από τις τρεις ομάδες που θα κερδίσουν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1999-00.

Θα περάσει την Ομόνοια και Λέφσκι Σόφιας και θα ξαναβρεί τον Ολυμπιακό απέναντί της. Η νίκη στην Ελλάδα, θα επιτρέψει να χάσει τη ρεβάνς στο Παλέρμο και η Γιουβέντους θα φτάσει στον 4ο γύρο του ΟΥΕΦΑ απέναντι στη Θέλτα. Εκεί θα αποκλειστεί με μια μεγαλοπρεπή 4αρα στη ρεβάνς, καθώς στο Μπαλαΐδος Μακελέ, Μοστοβόι και Μακάρθι χορεύουν. Είναι ένας απογοητευτικός και βαρύς αποκλεισμός. Στο πρωτάθλημα τουλάχιστον, η Γιουβέντους επανέρχεται σε θέση υποψήφιου και τελικά τερματίζει 2η, κερδίζοντας την επιστροφή της στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Μπορεί να μην ήταν η καλύτερη σεζόν, αλλά η Γιουβέντους ορθοπόδησε στη συνέχεια. Με πολλούς από τους ίδιους παίκτες (και τον Λίπι να επιστρέφει) επανήλθε στην κορυφή της Ιταλίας. Οι συμπτώσεις με το σήμερα είναι αρκετές. Η Γιουβέντους, όπως εκείνη τη χρονιά έπαιξε με τη Θέλτα, έτσι και φέτος την αντιμετώπισε στο Γιουρόπα Λιγκ και αυτή τη φορά κέρδισε στο Βίγκο. Και τώρα παίζει με τη Ρεν, την ομάδα που κέρδισε στον τελικό του Ιντερτότο το 1999. 27 χρόνια μετά αρκετά πράγματα μοιάζουν ίδια. Αλλά είναι δύσκολο να βρει κανείς στο ρόστερ της ομάδας τους νέους Ζιντάν, ντελ Πιέρο, Ιντζάγκι και Ντάβιντς. Και δεν νομίζω ότι πολλοί πιστεύουν ότι σε ένα-δύο χρόνια αυτή η ομάδα θα μπορεί να πάρει το πρωτάθλημα αν δεν γίνουν σημαντικές αλλαγές.