Ο Γερμανός Κλαφ της Ασίας και αναμορφωτής της Νιούκαστλ

Το καλοκαίρι του 2026 η Νιούκαστλ βρέθηκε σε μία αρκετά δύσκολη κατάσταση. Από τη μία, οι τρεις σπουδαίοι ποδοσφαιριστές της, Γκιμαράες, Γκόρντον και Τονάλι, που άφησαν το κλαμπ για νέους προορισμούς και απ’ την άλλη, ο αναμορφωτής της ομάδας, ο Άγγλος προπονητής Έντι Χάου, που έφυγε από τον πάγκο των «καρακαξών» μετά από -σχεδόν- πέντε σεζόν. Ο άνθρωπος που είχε αναλάβει την ομάδα όταν αυτή πάλευε για να βγει από τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, μέρες του Νοεμβρίου του 2021, και την είχε οδηγήσει, δύο φορές, στο Τσάμπιονς Λιγκ και μία στην κατάκτηση του Λιγκ Καπ, το 2025 απέναντι στο φαβορί Λίβερπουλ, αποτελούσε παρελθόν, κλείνοντας έτσι ένα επιτυχημένο κεφάλαιο τόσο για το κλαμπ όσο και για τον ίδιο.

Το όνομα του αντικαταστάτη δεν ήταν και το πιο γνωστό στο αγγλικό ποδοσφαιρικό κοινό μιας και ο 38 ετών Ματίας Γιάισλε δεν έχει προλάβει να διανύσει ακόμα κάποια μεγάλη πορεία στους πάγκους όσο κι αν είναι ήδη αρκετά επιτυχημένος στο όχι και τόσο μεγάλο ταξίδι του. Όπως είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό, η γκρίνια είχε αρχίσει με το «καλημέρα» σε μία μεγάλη μερίδα των φανατικών της ομάδας που δεν έβρισκαν τίποτα θετικό σε αυτή την κίνηση». Κι όμως. Με μόλις ένα μήνα επίσημων αγώνων να έχει συμπληρωθεί, τα χαμόγελα έχουν επιστρέψει στο St. Jame’s Park, και η αισιοδοξία υπάρχει πλέον διάχυτη μιας και ο νεαρός Γερμανός προπονητής έχει κάνει ήδη σημαντική, και ολοφάνερη, δουλειά.

Ο Γιάισλε γεννήθηκε το 1988 στο Νούρτινγκεν, στη Δυτική Γερμανία, και από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Ήταν ένα αρκετά δυνατό παιδί που λάτρευε να παίζει ως κεντρικός αμυντικός, με τους προπονητές του να μιλούν αμέσως για την οξυδέρκεια που χαρακτήριζε το παιχνίδι του. Κάπως έτσι βρέθηκε στην ηλικία των 13 ετών στην ακαδημία της Στουτγκάρδης. Εκεί συνεργάστηκε με τον Τόμας Τούχελ, που ήταν προπονητής, ρουφώντας σαν σφουγγάρι τα λόγια του νεαρού προπονητή του. To 2007 θα πάει στην Χοφενχάιμ και εκεί θα συνεργαστεί  με τον άνθρωπο που θα τον επηρεάσει βαθύτατα σε οτιδήποτε είχε να κάνει με την τακτική και τη φιλοσοφία του πάνω στο ποδόσφαιρο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Ραλφ Ράνγκνικ και μαζί του ο Γιάισλε θα εξελιχθεί σε ένα από τα μεγάλα ταλέντα της χώρας πανηγυρίζοντας δύο ανόδους και φτάνοντας μέχρι την Μπουντεσλίγκα.

Ο νεαρός ανήκε σε μια γενιά που άλλαξε το γερμανικό ποδόσφαιρο, και έφτασε μέχρι και την κατάκτηση του Μουντιάλ του 2014, μόνο που ο ίδιος δεν έμαθε ποτέ αν θα μπορούσε να φτάσει σε τόσο υψηλό αγωνιστικό επίπεδο. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τους δύο σοβαρούς τραυματισμούς, σε αχίλλειο και χιαστό, που ξεκίνησαν στα 20 του χρόνια και ουσιαστικά τον ταλαιπώρησαν μέχρι και το 2014. Όταν και αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να παλέψει άλλο μαζί τους κρεμώντας τα παπούτσια του.

Ο Ράνγκινκ, που εκτιμούσε πολύ την ποδοσφαιρική του αντίληψη, και παράλληλα ήθελε να του δώσει μία ευκαιρία για όλα αυτά που είχε περάσει σε τόσο τρυφερή ηλικία, του έδωσε την ευκαιρία να μπει στον οργανισμό της Red Bull. Στην αρχή ήταν οι ακαδημίες της Λειψίας. Εκεί δηλαδή που μπήκαν οι πρώτες γερές βάσεις για να μάθει πως πρέπει να λειτουργεί ένας προπονητής, εκεί που διδάχτηκε τη φιλοσοφία που έγινε «Ευαγγέλιο» για πολλούς Γερμανούς προπονητές της εποχής μας, με κάποιους να θεωρούνται κορυφαίοι στις μέρες μας. Από εκεί βρέθηκε στην Κ-18 της Σάλτσμπουργκ. Δούλεψε σκληρά. Ακολούθησε το «αγροτικό» του στην Λίφερινγκ (ομάδα που λειτουργεί ως δορυφόρος της Σάλτσμπουργκ) και αφού τα κατάφερε κι εκεί, το 2021, μόλις στα 33 του, βρέθηκε πρώτος προπονητής στην Red Bull Σάλτσμπουργκ για να κάνει μαζί της -τι άλλο- πρωταθλητισμό.

Ο νέος, που λίγα χρόνια πριν είχε δηλώσει πως δεν ήξερε αν θα ήθελε να γίνει επαγγελματίας προπονητής, ήταν πλέον κάποιος που είχε τις τύχες μιας ομάδας γεμάτη με ταλέντο που θα έπαιζε απέναντι σε κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Από τα πρώτα πράγματα που έλεγε στους παίκτες του (κάτι που υπάρχει ακόμα στη φιλοσοφία του) ήταν ότι δεν υπάρχει φόβος. «Με όποια ομάδα και να παίζουμε, όσο βαριά φανέλα και να έχει, δεν υπάρχει φόβος. Μπορούμε να κερδίσουμε τον καλύτερο και μπορούμε να χάσουμε απ’ τον χειρότερο, αν δεν είμαστε σοβαροί και δεν δώσουμε το 100%».

Στην πρώτη του σεζόν (2021-2022) κατέκτησε το νταμπλ Αυστρίας και οδήγησε την Σάλτσμπουργκ μέχρι και τους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ όπου και αποκλείστηκε από την Μπάγερν Μονάχου ενώ κατέκτησε το πρωτάθλημα και της επόμενης σεζόν. Το αγωνιστικό στιλ της ομάδας του ήταν το «χέβι μέταλ» φούτμπολ. Πίεση με υψηλή ένταση από την πρώτη ζώνη. Κάθετο και άμεσο ποδόσφαιρο. Βασικός στόχος ο αντίπαλος να μην μπορεί να κυκλοφορεί την μπάλα ούτε καν στη δική του περιοχή. Το ποσοστό νικών του άγγιζε το 70%  σε μία λίγκα που έδειχνε να του ταιριάζει και να είναι αυτή που θα τον ανεβάσει στο επόμενο επίπεδο. Κι εκεί που τα πάντα έδειχναν ότι ο Γιάισλε ήταν πανέτοιμος για κάποιο από τα τέσσερα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης, ο νεαρός προπονητής θα σοκάρει το ποδοσφαιρικό κοινό και θα υπογράψει με την Αλ-Αχλί στη Σαουδική Αραβία.

Η αρνητική κριτική προς το πρόσωπό του μεγάλη μιας και πολλοί θεωρούσαν ότι αυτή η επιλογή δεν είχε γίνει βάσει ποδοσφαιρικών κριτηρίων αλλά οικονομικών. Ο ίδιος, σε μία άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη, δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του. Είπε πως το οικονομικό είχε παίξει σημαντικό ρόλο αλλά θα είχε και την ευκαιρία να διαχειριστεί μία ομάδα γεμάτη από μεγάλους αστέρες (για πρώτη φορά στη ζωή του) σε μία ομάδα που και αυτή είχε βλέψεις για τίτλους. «Για μένα είναι ένα σπουδαίο εγχείρημα με μεγάλη δόση δυσκολίας και ρίσκου» θα πει, καταφέρνοντας να το φέρει και αυτό εις πέρας.

Στην Αλ-Αχλί είχε να διαχειριστεί παίκτες σταρ όπως ο Άιβαν Τόνεϊ, ο Ριγιάντ Μαχρέζ και ο Εντουάρντ Μεντί αλλά και πολλούς χαρακτήρες εντελώς μακριά από τη δική του νοοτροπία (εντός του αγωνιστικού χώρου και εντός των γραφείων της διοίκησης) κι όμως, η ομάδα κατάφερε κάτι το εξωπραγματικό. Από τη μία να αγωνιστεί με την δικιά του φιλοσοφία και από την άλλη να φτάσει σε δύο σερί κατακτήσεις στο AFC Champions League Elite (το Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας) με τον ίδιο να γίνεται ο πρώτος προπονητής που καταφέρνει κάτι ανάλογο, γι’ αυτό και οι δημοσιογράφοι τον χαρακτήρισαν «Κλαφ της Ασίας», γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Ασιατικού ποδοσφαίρου. Όπως έχει δηλώσει «Το ποδόσφαιρο είναι κάτι που εξελίσσεται συνεχώς. Οι βασικές αρχές μου είναι το γερμανικό μοντέλο που διδάχτηκα από τον Ράγκνικ. Κι αυτό όμως πρέπει να το προσαρμόζεις. Να το εξελίσσεις. Να το αλλάζεις διαρκώς».

Η δουλειά του, η νοοτροπία του, και φυσικά οι σύγχρονες ιδέες του οδήγησαν τη διοίκηση της Νιούκαστλ να τον επιλέξει για αντικαταστάτη του Χάου, δίνοντάς του την ευθύνη της δημιουργίας μιας νέας ομάδας, χωρίς τα κορυφαία ονόματα του σύγχρονου παρελθόντος. Μιας ομάδας που θα έχει τις αρχές, και τις βάσεις , που πάνω τους θα δουλέψουν -κυρίως- νεαροί ποδοσφαιριστές για να φτιάξουν κάτι όμορφο και σύγχρονο. Ένα μοντέλο που θα βγάζει υγεία εντός κι εκτός των τεσσάρων γραμμών.

Οι κινήσεις που έγιναν ήταν όλες εξαιρετικές και ήδη έχουν δείξει ότι μπορούν να υπηρετήσουν τόσο τη διάταξη του Γιάισλε, το αγαπημένο του 4-2-3-1, όσο φυσικά και το στιλ του, με την υψηλή πίεση, ειδικά στη δεύτερη ζώνη, και το άμεσο παιχνίδι. Η Νιούκαστλ έχει χαμηλή κατοχή μπάλας, στο 46% και 21 μακρινές μπαλιές ανά αγώνα. Αν και μικρό το δείγμα, λένε σίγουρα κάτι για μία ομάδα που δεν θέλει να έχει την μπάλα στα πόδια της πολύ και θα ψάξει τους γρήγορους παίκτες που έχει μπροστά με ένα πιο βρετανικό τρόπο. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές η Νιούκαστλ έχει δώσει πέντε επίσημα παιχνίδια, τρία για την Πρέμιερ Λιγκ και δύο για το Λιγκ Καπ, και παραμένει αήττητη με 3 νίκες και 2 ισοπαλίες.

Αυτό που έχει υποσχεθεί από την πρώτη του μέρα είναι ότι η ομάδα θα παλεύει και στα 90 λεπτά κάθε αγώνα και αυτό είναι κάτι που το έχουμε δει σε όλα τα φετινά παιχνίδια της. Γνωρίζει πολύ καλά επίσης πως η ομάδα θα χρειαστεί ενίσχυση τον Ιανουάριο, ειδικά στην επίθεση, αν και η προπονητική του μαεστρία είναι ικανή να βρει νέους ήρωες εκ των έσω με πρόσωπα που ελάχιστοι περίμεναν. Ουδείς μπορεί να γνωρίζει πού μπορεί να φτάσει η Νιούκαστλ τη φετινή χρονιά αλλά αν κρίνουμε από το πρώτο αγωνιστικό της δείγμα τα χαμόγελα και η αισιοδοξία μπορούν να επιστρέψουν και πάλι στο Τάινσαϊντ.