Όταν ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς πίστεψε στον Αντόνιο Ραϊμόντο

17 Μαΐου 2021. Ένας πιτσιρικάς βρίσκεται στον πάγκο της Μπολόνια. Το νιώθει μέσα του. Από το ξενοδοχείο, το λεωφορείο. Μέχρι που έρχονται οι μαγικές λέξεις για κάθε ποδοσφαιριστή: «Σήκω να κάνεις ζέσταμα». Ο Αντόνιο Ραϊμόντο, 17 ετών τότε, άκουσε αυτές τις λέξεις από το στόμα του Σίνισα Μιχαΐλοβιτς, έναν θρύλο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ο μικρός Αντόνιο τρελάθηκε από τη χαρά του, μπήκε στο ματς και έπαιξε για πρώτη φορά στην καριέρα του σε αγώνα της Serie A. Αντικατέστησε το Ροδρίγο Παλάσιο, σε ένα ματς με τη Βερόνα που ήρθε 2-2.

Ο Σέρβος κόουτς πίστευε πολύ στον πιτσιρικά από τη Ραβένα. «Μου συμπεριφερόταν σαν ήμουν κανονικός παίκτης. Κάποιες φορές έλεγε “μικρέ”, αλλά αυτό ήταν. Ήταν ένας πραγματικά ξεχωριστός τύπος. Αυτός μου χάρισε το ντεμπούτο μου στη Serie A, αυτός έκανε το όνειρό μου πραγματικότητα. Αλλά πάνω από όλα ήταν ένα σπουδαίο άτομο, ένας δάσκαλος».

Ο Ραϊμόντο ξεκίνησε να παίζει μπάλα στην Τσεζένα και στα 14 του μετακόμισε στην Μπολονία. Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη, καθώς βρέθηκε πιτσιρικάς μακριά από το σπίτι και την οικογένεια και είχε θέματα προσαρμογής. Η οικογένειά του προσπάθησε να τον στηρίξει, να ταξιδεύει συχνά για να τον βλέπει και τελικά προσαρμόστηκε. Ο Αντόνιο ανέβηκε σιγά σιγά και έφτασε να πάρει την ευκαιρία του στην 1η ομάδα, μια που είχε σκοράρει 44 φορές σε 80 ματς με τους μικρούς. Δεν έπαιζε βιντεοπαιχνίδια όπως λέει, ήταν κολλημένος με την μπάλα, τόσο πολύ που σημείωνε κάθε γκολ του. Έναν χρόνο αργότερα θα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση ως βασικός με τη φανέλα της Μπολόνια. Και στο τέλος της σεζόν, ο Σέρβος κόουτς ανακοίνωσε ότι ο Αντόνιο (μαζί με κάποιους άλλους πιτσιρικάδες) θα ήταν κανονικά μέλη της 1ης ομάδας το 2022-23. Η μοίρα τα έφερε κάπως διαφορετικά όμως.

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι πολλές φορές πολύ σκληρό. Στις 6 Σεπτεμβρίου και μετά από πέντε αγωνιστικές, η Μπολόνια απολύει τον Σέρβο προπονητή. Οι Ροσομπλού δεν είχαν νίκη, είχαν τρεις ισοπαλίες. Ο Σίνισα πάλευε παράλληλα με τον καρκίνο ξανά και μόλις τρεις μήνες αργότερα, λίγο πριν φύγει το 2022 θα έφευγε από τη ζωή, νικημένος. Δεν μπόρεσε να δώσει τις ευκαιρίες που ίσως φανταζόταν στον νεαρό Αντόνιο. O Ραϊμόντο πέρασε εκείνη τη χρονιά στην «Πριμαβέρα», το πρωτάθλημα νέων της Ιταλίας, σκόραρε 14 φορές και μόνο 2 φορές έπαιξε με την 1η ομάδα. Είχε πλέον μείνει αρκετά πίσω στα πλάνα της Μπολόνια.

Αυτό φάνηκε την επόμενη σεζόν, όταν πήγε δανεικός στην Τερνάνα της Β’ εθνικής. Θα πάρει επιτέλους πολύ χρόνο, σε ένα σκληρό πρωτάθλημα. 40 εμφανίσεις (σχεδόν όλες βασικός) και 9 γκολ. Ένα από αυτά το καλύτερό του, σύμφωνα με τα όσα λέει ο ίδιος, απέναντι στη Λέτσο. Τα πράγματα όμως δεν θα πάνε τόσο καλά στη συνέχεια. Στην Μπολόνια συνεχίζει να μη βρίσκει χώρο. Νέος δανεισμός. Αυτή τη φορά στη Βενέτσια της Σέριε Α. Γνωρίζει ότι δεν θα έχει χρόνο, αλλά ένας τραυματισμός τον αφήνει ακόμα πιο πίσω στο rotation. Στα μέσα της σεζόν θα φύγει για να βρει παραπάνω χρόνο. Ξανά στη Serie B, αυτή τη φορά με τη Σαλερνιτάνα.

Στο Σαλέρνο, στην Καμπανία, τα πράγματα θα πάνε ακόμα χειρότερα. Οι φίλοι του (μια που η καταγωγή του πατέρα του ήταν από εκεί) έρχονταν να τον δουν, αλλά αυτός ήταν εκτός αποστολής, στην παραλία. Ο κόουτς δεν φαινόταν να τον υπολογίζει, αλλά όπως λέει κι ο Αντόνιο, θα μπορούσε κι ο ίδιος να προσπαθήσει περισσότερο να του αλλάξει γνώμη. Είχε απογοητευτεί τόσο που δεν το έκανε, δεν έδινε ούτε το 90%, όπως λέει. Ήταν στα μέρη του, οι συγγενείς του ήθελαν να τον δουν κι αυτός ήταν εκτός ομάδας, απογοητευμένος. Μοναδικό θετικό, ότι γνώρισε εκεί την κοπέλα του με την οποία είναι ακόμα μαζί.

Τα πράγματα θα αλλάξουν όμως την περσινή σεζόν. Θα πάει δανεικός στη Φροζινόνε και θα βρει το κλίμα και την ομάδα για να δείξει πράγματα. Θα γίνει ο πιο νεαρός παίκτης πέρσι που θα φτάσει διψήφιο αριθμό γκολ στην κατηγορία. Θα τελειώσει με 11 γκολ και μαζί με τα γκολ του Αλγερινού Γκετζέμις θα βοηθήσει σημαντικά την ομάδα να κατακτήσει τη 2η θέση στη Serie B και να επιστρέψει ξανά στην Α’ εθνική της Ιταλίας. Σε όλη αυτή την πορεία έχει την οικογένειά του από κοντά, ειδικά τον πατέρα του που εργάζεται στην “Οικονομική Αστυνομία” της Ιταλίας στο τμήμα της καταπολέμησης των ναρκωτικών. Ο κύριος Πιέτρο δεν τον πιέζει, δεν του λέει πώς να κάνει κοντρόλ, απλά τον στηρίζει ψυχολογικά και του δίνει συμβολές για τη συμπεριφορά του. Τόσο ο πατέρας του, όσο και ο παππούς του που είναι επίσης μεγάλος φαν του, δεν είναι ιδιαίτερα ποδοσφαιρόφιλοι. Παρακολουθούν όμως τον Αντόνιο φανατικά γιατί τον αγαπάνε. Και σίγουρα η χρονιά στο Φροζινόνε ήταν καλή.

Το κείμενο αυτό δεν θα γραφόταν αν ο Ραϊμόντο δεν ξεκινούσε εντυπωσιακά τη φετινή σεζόν. Πλέον είναι στα 22 του και το καλοκαίρι υπήρχε κουβέντα για το τι θα γίνει. Η Μπολόνια αποφάσισε να τον αφήσει στη Φροζινόνε και αυτό φαίνεται ότι έκανε καλό. Πριν λίγες ημέρες, η Φιορεντίνα είχε ετοιμάσει μια μεγάλη γιορτή για τα γενέθλιά της και τα 100 της χρόνια. Μια 4ημερη γιορτή σε όλη την πόλη. Φιλικοί αγώνες με θρύλους του συλλόγου από τον Μπατιγκόλ και τον Λούκα Τόνι μέχρι τον Ριμπερί και τον Πάουλο Σόουζα. Επετειακή φανέλα. Γιορτές στους δρόμους της πόλης με “βιόλα” βεγγαλικά. Και μετά ο κόσμος στο γήπεδο (που ακόμα δεν έχει ανοίξει όλο, καθώς οι εργασίες δεν τελείωσαν) για το φινάλε. Το ματς με τη Φροζινόνε. Καταλαβαίνετε πού το πάμε, ε;

Περίπου 1,5 ώρα αργότερα ο κόσμος είχε δει τη Φιορεντίνα να χάνει αρκετές μεγάλες ευκαιρίες, αλλά να χάνει και το ματς με το βαρύ 0-3. Και πρωταγωνιστής, ποιος άλλος, ο Ραϊμόντο που σκόραρε 2 γκολ. Το πρώτο ένα κλασικό γκολ φορ περιοχής, αλλά το δεύτερο με τελείωμα μεγάλου παίκτου. Το ξεκίνημα αυτό ήταν ιδανικό για τον (ακόμα) νεαρό φορ της Φροζινόνε που αναζητά τη σεζόν της καταξίωσης.

Γνωρίζει καλά ότι φέτος είναι πολύ σημαντική χρονιά. Αν δεν τα καταφέρει εκ νέου στη Serie A, μπορεί να είναι μικρός, αλλά δύσκολα θα βρει χώρο στην Μπολόνια. Μπορεί να χρειαστεί να γυρίσει πίσω στη Serie B. Ο ίδιος παρότι πέρσι σκόραρε 11 φορές, είχε βάλει στόχο τα 15 και δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος. Η χρονιά όμως ήταν καλή και γι’ αυτό το γιόρτασε με διακοπές στη Μύκονο, μαζί με τα φιλαράκια του από την Μπολόνια. Σίγουρα, το γεγονός ότι παίζει σε μια ομάδα που συνήθως ανεβαίνει για να πέσει, μια ομάδα που δεν θα βγάζει λογικά και πολλές φάσεις είναι μειονέκτημα. Ο Αντόνιο είναι σκόρερ και τα γκολ σε κάνουν επιτυχημένο. Το καλό όμως για τον Αντόνιο είναι ότι μπορεί να συμμετέχει στο παιχνίδι, κάνει και άλλα πράγματα, έχει ντρίμπλα, καλό κοντρόλ, ωραίες κινήσεις και τεχνική, οπότε έχει ελπίδες αν συνεχίσει έτσι. Και να δικαιώσει τελικά τον Σίνισα. Άλλωστε με τη ένδεια που υπάρχει στην εθνική Ιταλίας