Επίθεση και όπου μας βγάλει: η επιστροφή της Ναϊμέγκεν

Κοιτάζοντας στον πίνακα της βαθμολογίας της Ολλανδίας φέτος, κάποιος μπορεί να δει δύο ενδιαφέροντα πράγματα. Το πρώτο ότι οι δύο από τους τρεις μεγάλους δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Άγιαξ και Φέγενορντ έχουν μείνει εκτός διεκδίκησης τίτλου από πολύ νωρίς και μόνο με κάποιο θαύμα θα καλύψουν τη διαφορά. Το δεύτερο είναι ότι στις πρώτες θέσεις φιγουράρει μια διαφορετική ομάδα που δεν μας έχει συνηθίσει να κάνει τέτοιες πορείες, όπως για παράδειγμα η ΑΖ ή η Ουτρέχτη ή η Τβέντε. Μιλάμε για τη Ναϊμέγκεν ή για τους φίλους NEC (Nijmegen Eendracht Combinatie).

Το Ναϊμέγκεν είναι η μεγαλύτερη πόλη του Χέλντερλαντ στο κέντρο και προς τα ανατολικά της χώρας. Το Χέλντερλαντ είναι η μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της χώρας και έχει δυο κύριες πόλεις, το Άρνεμ και το Ναϊμέγκεν. Και ναι, όπως φαντάζεστε, οι ποδοσφαιρικές τους ομάδες έχουν κόντρα. Και ναι, όπως και πάλι ίσως φαντάζεστε, το δράμα που περνάει η Φίτεσε του Άρνεμ που ψυχορραγεί στη Β’ εθνική, φέρνει μεγάλη χαρά στους οπαδούς της NEC που πέρσι (όταν η Φίτεσε έχασε το δικαίωμα συμμετοχής στη Β’ εθνική εξαιτίας χρεών) σήκωσαν πανό που έγραψε «Υπάρχει μόνο ένα μέρος για επαγγελματικό ποδόσφαιρο στο Χέλντερλαντ, ποτέ ξανά στο Άρνεμ»:

Το Ναϊμέγκεν έχει μεγάλη ιστορία, καθώς ουσιαστικά ιδρύθηκε ως στρατιωτική βάση από τους Ρωμαίους πριν από περίπου 2000 χρόνια. Είναι η πρώτη πόλη η οποία απελευθερώθηκε από τους συμμάχους στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και υπέστη σοβαρές ζημιές από τους βομβαρδισμούς. Σήμερα είναι μια πόλη περίπου 200.000 κατοίκων, γνωστή για το πανεπιστήμιό της, αλλά περισσότερο στην υπόλοιπη Ευρώπη για την ομάδα της. Ή τουλάχιστον σε όσους δεν μπερδεύουν τη NAC με τη NEC.

Βουτιές στο Ναϊμέγκεν την Πρωτοχρονιά

Η Ναϊμέγκεν ιδρύθηκε το 1900 και ενώ είχε για πολλά χρόνια σταθερή παρουσία στην 1η κατηγορία της Ολλανδίας, από τη δεκαετία του 2010 έγινε ομάδα ασανσέρ. Μετά από μια τετραετία στη Β’ εθνική της Ολλανδίας κατάφερε να ανέβει ξανά και να παίξει στην Eredevisie τη σεζόν 2021-22. Και από τότε προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια της, καθώς πέρασε πολύ δύσκολα χρόνια. Άλλωστε είναι μαθημένη σε αυτά. Τη δεκαετία του 1920 παρότι τα πήγε καλά στη Β’ εθνική, έχανε την συνεχώς την άνοδο σε μπαράζ με αποτέλεσμα να την κοροϊδεύουν λέγοντας ότι το NEC σημαίνει “Nooit Εerste Classer”, δηλαδή “Ποτέ στην 1η εθνική”. Mέχρι που τελικά τα κατάφερε το 1936.

Η NEC πέρασε πολλές δύσκολες περιόδους στην ιστορία της, όπως όταν χρεοκόπησε στα 90s, ενώ έχει και μια ιδιαίτερη σχέση με το γήπεδό της. Ένα στάδιο που χτίστηκε το 1939 και εγκαινιάστηκε από τον πρίγκιπα της Ολλανδίας. Η NEC όμως έπαιζε ήδη αλλού και δεν ήθελε να μετακομίσει στο Χόφερτστάντιον και μόνο όταν το γήπεδό της καταστράφηκε στον πόλεμο πήγε εκεί. Εκεί φιλοξένησε την Μπαρσελόνα το 1983 στο Κυπελλούχων. Αποτελεί την έδρα της όλα αυτά τα χρόνια και το 1992 μάλιστα το αγόρασε από τον Δήμο σε συμβολική τιμή. Mερικά όμως χρόνια αργότερα, λόγω των οικονομικών της προβλημάτων, αναγκάστηκε να το πουλήσει πίσω. Έτσι εδώ και χρόνια πλήρωνε ενοίκιο και έχανε σημαντικά έσοδα.

Ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους της χώρας, απολαμβάνει την αγαπημένη του ομάδα

Στη μεταστροφή της ιστορίας της Ναϊμέγκεν παίζει σημαντικό ρόλο και ένας επιχειρηματίας. Ο Μαρσέλ Μπούκχορν είναι ένας επιχειρηματίας με πολλά χρήματα. Υπολογίζεται ότι αξία του είναι περίπου 2,8 δις, κάτι που τον κάνει τον 11ο πλουσιότερο Ολλανδό. Ξεκίνησε ως λογιστής σε μεγάλη εταιρεία και στη συνέχεια έφτιαξε τη δική του επενδυτική εταιρεία με όνομα Ramphastos. Ο Μπούκχορν έκανε κάτι διαφορετικό από άλλους συναδέλφους του, αγόραζε πολύ μικρές εταιρείες που περνούσαν κάτω από τα ραντάρ, τις μεγάλωνε και στη συνέχεια της πουλούσε. Εταιρείες συχνά προέρχονται από πολύ άγνωστους κλάδους, που κανείς δεν φανταζόταν ότι μπορούσαν να φέρουν κέρδη. Σιγά σιγά γιγαντώθηκε και έφτασε στο σημερινό του μέγεθος.

Ο Μπούκχορν δεν είναι κάποιος ζάμπλουτος που εμφανίζεται ιδιαίτερα στα ΜΜΕ. Κρατά χαμηλό προφίλ και προέρχεται από το Ναϊμέγκεν. Γι’ αυτό είναι και οπαδός της ομάδας. Μεγάλωσε λίγα τετράγωνα μακριά από το γήπεδο του συλλόγου και γείτονάς του ήταν ο θρυλικός τερματοφύλακας της ομάδας Νίκο ντε Μπρι. Ο πατέρας του δεν έχανε ματς της NEC και ο Μαρσέλ τον θυμάται με το μπράντι του στην τσέπη να παρακολουθεί την ομάδα από την εξέδρα. Οπαδός της για πάνω από 75 χρόνια. Ο ίδιος ο Μαρσέλ, επειδή η οικογένεια δεν είχε λεφτά, έμπαινε με τα άλλα πιτσιρίκια όρθιος και παρακολουθούσε. Όπως λέει, έπαιζε και μπάλα σαν δεξί εξτρέμ, ήταν γρήγορος, αλλά όχι τόσο καλός για να παίξει στη NEC. Και λέει με καμάρι, ότι στο γήπεδο πηγαίνει με τους συμπαίκτες του από την ομάδα του. Είναι φίλοι του εδώ και 45 χρόνια, από τότε που δεν είχε φράγκο στην τσέπη του. Από όρθια πιτσιρίκια, σήμερα σε “σουίτα” στο γήπεδο, αλλά με την ίδια αγάπη για τη NEC. Και, ως οπαδός, ξεχωρίζει το ιστορικό ματς μέσα στη Μόσχα για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2008-09. Τότε που η ΝΕC ξεκίνησε με δύο ήττες και στο τρίτο ματς έχανε με 1-0 από τη Σπαρτάκ Μόσχα από το 2′ μέχρι και το 84′. Αλλά με δυο γκολ στο τελευταίο πεντάλεπτο έκανε την ανατροπή και τελικά πέρασε στην επόμενη φάση. Οι πολλοί εκδρομείς από το Ναϊμέγκεν πανηγύρισαν έξαλλα, ανάμεσά τους και ο (πλούσιος πλέον τότε) Μπούκχορν που είχε ταξιδέψει Δεκέμβριο στη Μόσχα για τον αγώνα.

Μπορεί να είσαι δισεκατομμυριούχος, αλλά πανηγυρίζεις σαν παιδί όταν η ομάδα σου κερδίζει την πρόκριση στον τελικό κυπέλλου
(από το 2024)

Ο Μαρσέλ είχε ήδη εμπλοκή στην ομάδα από τις αρχές του αιώνα μας. Την εποχή που η ομάδα αναγκαζόταν να πουλήσει το γήπεδο πίσω στον Δήμο. Ο Μπούκχορν είχε ήδη βοηθήσει την ομάδα βάζοντας εταιρείες του ως σπόνσορα στη φανέλα της ομάδας. Αργότερα βοήθησε με έναν άλλο ντόπιο επιχειρηματία, δίνοντας χρήματα για κάποιες πολύ σημαντικές μεταγραφές. Τον Δεκέμβριο του 2020 αποκάλυψε ότι έχει δώσει στην ομάδα περίπου 20 εκατομμύρια που μάλλον φτάνουν και τα 30 αν βάλουμε μέσα και κάποιες άλλες χορηγίες. Και όλα αυτά χωρίς να είναι ιδιοκτήτης και χωρίς να θέλει να μπαίνει μπροστά. Δεν τα δίνει με “δάνεια” όπως συχνά κάνουν άλλοι “σωτήρες” (ακόμα και στην Ελλάδα), ούτε τα παίρνει σε μετοχές. Τα χαρίζει με μοναδικό αντάλλαγμα να έχει για όσο ζει μια σουίτα στο γήπεδο για να βλέπει την ομάδα με τους φίλους του.

Από την περασμένη δεκαετία η NEC (που οι οπαδοί της την προφέρουν “ενισέ” και όχι ΝΕΚ όπως γίνεται με τη ΝΑΚ Μπρέντα) ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για να πάρει πίσω το γήπεδό της. Για καιρό δεν είχαν αποτέλεσμα, αλλά τελικά τον περασμένο Ιούνιο βρέθηκε λύση. Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης έδωσε το ΟΚ για να περάσει ξανά στον έλεγχο της ομάδας το γήπεδο με ένα ποσό κοντά στα 6 εκατομμύρια (η έκταση παραμένει στον δήμο). Κάτι που ο Μπούκχορν θεωρεί σημαντικό, ώστε η ομάδα σιγά σιγά να κάνει παραπάνω βήματα. Το ενοίκιο ήταν περίπου 600-700 χιλιάρικα τον χρόνο, ενώ παράλληλα δεν υπήρχαν και σχέδια από τον δήμο για να βελτιωθεί. Ένα γήπεδο που όπως είπαμε είναι από το 1939, ανακαινίστηκε σε κάποιες φάσεις, αλλά το 2020 είδε κομμάτι του στην εξέδρα των φιλοξενούμενων της Φίτεσε να καταρρέει.

Το στάδιο στη σημερινή του μορφή

Το πλάνο είναι επέκταση αρχικά σε 18.000 (σήμερα χωράει περίπου 13.000 θεατές και είναι σχεδόν πάντα γεμάτο, με κόσμο να βρίσκεται σε αναμονή για ένα εισιτήριο διαρκείας) και σε δεύτερη φάση να φτάσει τις 20.000 θέσεις. Υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν περίπου 60 εκατομμύρια Ευρώ σε βάθος πενταετίας για να γίνει κάτι τέτοιο. Ο Μπούκχορν που συμμετείχε στην αγορά του σταδίου, πιθανότατα θα συμμετάσχει και σε αυτό το έργο. Αλλά όχι μόνος. Και αυτό δεν το κάνει επειδή είναι στερεοτυπικός τσιγκούνης Ολλανδός που μετράει κάθε Ευρώ. Άλλωστε όπως είπαμε έχει δώσει καμιά 30αρια εκατομμύρια ήδη.

Το κάνει γιατί δεν θέλει η ομάδα να χάσει τον τοπικό και συλλογικό χαρακτήρα της όπως έχει δηλώσει: «Δεν θέλω να είμαι ιδιοκτήτης του κλαμπ. Ας είμαστε ειλικρινείς: η ομάδα ανήκει στους οπαδούς της, στην κοινότητα και θα πρέπει να την αφήσουμε ήσυχη». Και γι’ αυτό προσπαθεί να βοηθήσει με επιχειρηματικές γνώσεις αλλά και γνωριμίες ώστε να μπορεί η NEC να συντηρείται σχετικά μόνη της και να μη βασίζεται σε έναν άνθρωπο. Γι’ αυτό άλλωστε κάθε φορά βρίσκει και άλλους επενδυτές ώστε να βοηθούν την ομάδα. Το όνομα του Μπούκοχορν σίγουρα θα βοηθήσει ώστε να προσελκύσει επενδυτές για το γήπεδο και το γεγονός ότι η άλλη ομάδα της περιοχής, η Φίτεσε, περνάει τη χειρότερη περίοδό της, το κάνει ευκολότερο.

Πρόσφατα δήλωσε πάλι: «Η NEC είναι δικιά μας, με έμφαση στο “δικιά μας”. Είμαστε σε αυτό όλοι μάζι». Και δείχνοντας το γεμάτο στάδιο συνέχισε: «πατέρες, μητέρες, παιδιά, παλιοί παίκτες και προπονητές. Είναι όλα για τη NEC μας. Η αλληλεγγύη είναι τεράστια». Σπάνιες δηλώσεις για κάποιον επιτυχημένο επιχειρηματία. Μπορεί να είναι ανεπίσημα ο ισχυρός της άντρας, αλλά η ομάδα δεν είναι δικιά του, δεν φοβάται μήπως κάποια στιγμή βαρεθεί και την πουλήσει. Είναι εκεί ως σύμβουλος, ως χρηματοδότης και ως οπαδός. Πέρα όμως από τα εξωαγωνιστικά, η Ναϊμέγκεν βρίσκεται και σε μια εξαιρετική εποχή αγωνιστικά.

Η NEC βρίσκεται μέσα στις ευρωπαϊκές θέσεις και παλεύει ακόμα και για το Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά από την PSV που έχει εξαφανιστεί στην 1η θέση με μεγάλη διαφορά, η NEC έχει τη 2η καλύτερη επίθεση, μπροστά από Φέγενορντ, Άγιαξ και τους υπόλοιπους. Σε αυτό βοήθησε πολύ η… Ιαπωνία, καθώς τα περισσότερα γκολ τα έχουν σημειώσει ο Κέντο Σιογκάι κι ο Κόκι Ογκάουα. Ο πρώτος μάλιστα εκμεταλλεύτηκε αυτή την παρουσία του και πήρε πρόσφατα μεταγραφή στη Γερμανία και τη Βόλφσμπουργκ. Ο τρίτος Ιάπωνας, ο Κοντάι Σάνο, ήταν στόχος του Άγιαξ, αλλά τελικά η NEC τον κράτησε.

Η NEC έχει πολυφωνία στην επίθεση και αυτό φαίνεται τόσο από το γεγονός ότι έχει περίπου 2,6 γκολ ανά αγώνα (!!) και, κυριώς, το κάνει χωρίς να είναι τυχερή ή “να έχει ρέντα”, καθώς και τα xGoals είναι αρκετά υψηλά. Πολυφωνία υπάρχει άλλωστε και στη δημιουργία. Ο βετεράνος επιθετικός Λίνσεν, που είχε περάσει και από τη Φέγενορντ, εκτός από τα γκολ μοιράζει και πολλές ασίστ. Κοντά του ακόμα μια παλιοσειρά, ο Σερί (που ίσως τον θυμάστε από την Μακάμπι Χάιφα), που μπορεί να είναι στα 37 του, αλλά ακόμα κάνει μαγικά στο χορτάρι. Αυτό δεν σημαίνει ότι η NEC είναι γερασμένη ομάδα. Το αντίθετο. Πολλοί βασικοί παίκτες της είναι 21 και 22 ετών. Και παρότι ο προπονητής της Ντικ Σρέντερ είναι 54 ετών, τα περισσότερα του χρόνια τα είχε περάσει ως βοηθός και ως αναλυτής. Έχει λίγα χρόνια πείρας ως πρώτος, ανέβασε όμως κατηγορίες την Τζβόλε και την Καστεγιόν στην Ισπανία με επιθετικό ποδόσφαιρο και τώρα κάνει το ίδιο στη Ναϊμέγκεν.

Η NEC παίζει με τριάδα στην άμυνα και από εκεί και πέρα κάποιες μικροδιαφοροποιήσεις, κάτι ανάμεσα σε 3-4-2-1 ή 3-5-2. Δεν την ενοχλεί να έχει την κατοχή, συνήθως έχει ποσοστό πάνω από 50%, αλλά χωρίς να φτάνει σε τρομερά ποσοστά, αυτό όμως που κυνηγάει πάντα είναι η επίθεση. Κάτι που ενίοτε το πληρώνει αμυντικά, αλλά είναι κάτι που φαίνεται να μην την απασχολεί. Είναι σίγουρα διασκεδαστική στο μάτι για τον ουδέτερο. Έχει κερδίσει μέσα στο ντε Κάιπ τη Φέγενορντ με 2-4, έχει φέρει 3-3 με τη Τβέντε, 2-2 με τον Άγιαξ, έχει κερδίσει 3-4 την Μπρέντα και έχει χάσει με 3-5 από την PSV τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ναι, είναι μια χρονιά που πολλές παραδοσιακές δυνάμεις στην Ολλανδία δεν παίζουν καλά, αλλά η Ναϊμέγκεν είναι καλή και σίγουρα αρέσει, όταν τη βλέπεις.

Ο ιστορικός θρίαμβος στο Ρότερνταμ

Η λογική λέει ότι η έξοδος στην Ευρώπη φέτος είναι πολύ κοντά. Η NEC φαίνεται να μπαίνει σε μια νέα εποχή. Παρότι έχει ως… σκιώδη ιδιοκτήτη έναν δισεκατομμυριούχο, δεν πρόκειται να φτάσει σε σημείο να σκορπάει εκατομμύρια και να μπει σφήνα στους μεγάλους. Αλλά φαίνεται ότι τα χρόνια που ήταν μεταξύ Β’ και Α’ εθνικής περνούν. Προσπαθεί να βάλει ξανά την περιοχή της στον χάρτη του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Να ζήσει στιγμές όπως όταν υποδέχτηκε την Μπαρσελόνα ή όπως όταν έπαιρνε μεγάλο διπλό στη Μόσχα. Κυρίως όμως, θέλει να διαφυλάξει τον τοπικό της χαρακτήρα. Να είναι η ομάδα που εκπροσωπεί την πόλη της.