In Bruges..

Βασικά In Lille.. Το λογοπαίγνιο που χρησιμοποιήθηκε, με τον τίτλο της ομώνυμης ταινίας του Ιρλανδού Μάρτιν Μακ Ντόνα η οποία γυρίστηκε στη πανέμορφη πόλη της Φλάνδρας,  έχει να κάνει με τη παρουσία των Βέλγων στον δρόμο της Εθνικής μας στο πρώτο νοκ-άουτ παιχνίδι του φετινού τουρνουά.

Θα είμαι ειλικρινής.. Όσοι ανήκετε στο αναγνωστικό κοινό θα το γνωρίζετε ήδη. Δεν ήθελα το Βέλγιο για αντίπαλο στο πρώτο χιαστί παιχνίδι. Σαφώς και η πραγματικότητα λέει ότι η ομάδα μας, με τη ποιότητα την οποία διαθέτει, θα ήταν το φαβορί απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο του συγκεκριμένου γκρούπ και επί της ουσίας έτσι είναι. Έχοντας παρακολουθήσει αρκετά όμως την ομάδα του Casteels από την preseason μέχρι σήμερα, μπορώ να πω ότι , εάν είχα τη δυνατότητα, θα προτιμούσα τη Τσεχία (που έφθασε μια ανάσα από τη κορυφή του ομίλου) ή τη Λετονία για τη φάση των «16». Φέρνοντας τα κιάλια στο ύψος των ματιών, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι για να γίνουμε βασιλιάδες στη ..ζούγκλα, πρέπει να σκοτώσουμε τους πιο δυνατούς αντιπάλους ανά φάση  μέχρι το τέλος. Μετά το Βέλγιο (ο πιο δυνατός αντίπαλος για τη φάση των «16») πιθανόν οι Ισπανοί, Γάλλοι, Σέρβοι..

Εκτιμώ τους Βέλγους. Σε προηγούμενο άρθρο μου εδώ  βρίσκονταν στις επιλογές μου ως πιθανή έκπληξη της διοργάνωσης  ενώ ξεκίνησαν το τουρνουά από το Νο12 στα Power Rankings του Hoopfellas.  Πάμε να πούμε δύο-τρία πραγματάκια..

• Είναι μια ομάδα που παίζει σωστό και έξυπνο μπάσκετ. Σε αντίθεση με τη περιρρέουσα άποψη βασίζονται αρκετά στην άμυνα τους. Έχουν αμυντική συνείδηση, πιέζουν τη μπάλα και βγαίνουν στις passing lanes   στοχεύοντας στο να χαλάσουν το πλαίσιο δημιουργίας του αντιπάλου και παράλληλα να ματσάρουν το μειονέκτημα ύψους που έχουν καθώς πρόκειται για ομάδα χωρίς μέγεθος. Χρησιμοποιούν τα χέρια τους και προτάσσουν κορμιά για τη προστασία της ρακέτας τους.

• Ο Αξέλ Ερβέλ είναι η «μάνα του λόχου». Είναι ο ψυχολογικός ηγέτης της ομάδας και η πιο δυνατή φωνή στα αποδυτήρια. Ο coach Casteels τον χρησιμοποιεί ως μπαλαντέρ (F/C) στις θέσεις της φροντκόρτ. Παίζει λοιπόν συχνά στο «5» και συνηθίζει να πιέζει ψηλά, στη κορυφή της ρακέτας αντίπαλα «5» με δημιουργία όπως ο Μπουρούσης. Πολλά plays μας περιλαμβάνουν τον Καρδιτσιώτη σέντερ στη κορυφή σε πρώτη φάση όπου μπορεί να αξιοποιήσει  την ικανότητα του να πασάρει. Περιμένω τον Ερβέλ (εφόσον παίξει εκεί, σε σχήμα με τον Maxime De Zeeuw γιατί με τον Tumba δίπλα του ο Ερβέλ ανεβαίνει στη φυσική του θέση, το «4») να κολλήσει βδέλλα πάνω του..

• Είναι περιφερειακή ομάδα. Σουτάρουν πολύ καλά από την περίμετρο (40.4%, τρίτοι μέχρι στιγμής) και θεωρώ ότι θα σούταραν ακόμα καλύτερα εάν είχαν ένα αξιόλογο ποστ-ψηλό. Αυτό τους λείπει. Χρησιμοποιούν συχνά διπλά σκρινς ψηλά στη ρακέτα από τα παράγουν πολλά pick & pops και face up καταστάσεις ώστε να βάλουν τη μπάλα στο παρκέ απέναντι σε ψηλότερους παίχτες. Καταλαβαίνετε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αμυνθούμε και σίγουρα να επιλέξουμε «αλλαγές» για να μη τους αφήσουμε χρόνο εκτέλεσης.Ο κύριος όγκος των πόντων τους μέσα από το ζωγραφιστό προέρχεται από ρήγματα που δημιουργούν οι περιφερειακοί, ειδικά ο εξαιρετικός Βαν Ρόσομ που αποτελεί τον Floor general του Βελγίου. Το γενικότερο στυλ τους στην επίθεση (perimeter team) πάντως τους στερεί την ευκαιρία για συχνά ταξίδια στη γραμμή των προσωπικών.

• Είναι δουλεμένο σύνολο σε επίπεδο συνεργασιών. Έχει ένα ρόστερ με willing passers. Oι τρείς κύριοι δημιουργοί τους είναι ο Βαν Ρόσομ, ο Λοτζέσκι και ο Ερβέλ οι οποίοι παράγουν συνεχώς καταστάσεις για τους υπόλοιπους.  Ο Quentin Serron έχει ρόλο περιφερειακού σουτέρ με καθαρά εκτελεστικό προσανατολισμό (ο Casteels δουλεύει πολύ μαζί του σε έναν 3 & D προσανατολισμό) ενώ ο γνωστός μας από τα κλαμπ της Λομβαρδίας, Jonathan Tabu έχει ρόλο κόμπο με αρμοδιότητες σε εκτέλεση και δημιουργία. Ψάχνουν αρκετά καταστάσεις από τη weak side και με συνεχή cuts προσπαθούν να δημιουργήσουν ροή στην επίθεση τους και ευκαιρίες για σκορ με παιχνίδι μακριά από τη μπάλα τη κατοχή της οποίας μονοπωλεί ο άξονας των τριών δημιουργών.

• Ενώ είναι μαχητικό σύνολο και παλεύει στην άμυνα θέσης, η έλλειψη μεγέθους τους έχει πληγώσει στο κομμάτι του ριμπάουντ όπου είναι αδύναμοι. Ο Κουφός θα έχει πολλές ευκαιρίες για επιθετικό ριμπάουντ. Όλη η παρτίδα στους πάγκους θα παιχτεί στο παιχνίδι του μεγέθους. Ο Casteels θα προσπαθήσει να μετατρέψει το μειονέκτημα του ύψους σε πλεονέκτημα. Η νίκη για εμάς θα είναι να τον κάνουμε να μας ακολουθήσει αυτός, παίζοντας Big και όχι εμείς. Σαφώς και έχουμε τις λύσεις να ανταποκριθούμε (αν και για παράδειγμα δε ξέρεις την αντίδραση μας σαν ομάδα στο τουρνουά με φροντκόρτ τους Αντετοκούνμπο-Πρίντεζη γιατί δε το έχουμε δοκιμάσει απλά) αλλά θεωρώ ότι πρέπει αυτοί να προβληματιστούν με το ύψος μας και όχι εμείς να ακολουθήσουμε τις νόρμες τους.

Σαφώς και έχουμε το πάνω χέρι. Θέλει απόλυτη συγκέντρωση όμως σε αυτό το επίπεδο και χειρουργικό execution χωρίς καμία απολύτως αίσθηση χαλαρότητας. Το τουρνουά που διανύουμε αποτελεί το μεγαλύτερο παράδειγμα για το πώς τιμωρείται μια τέτοια αντιμετώπιση απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Πόσο μάλλον απέναντι σε μια καλή ομάδα όπως το Βέλγιο. Έχω εμπιστοσύνη στα παιδιά και το προπονητικό τιμ. Υπάρχει εμπειρία και  γνώση τέτοιων καταστάσεων που θα μας οδηγήσει στη πνευματική ετοιμότητα ώστε να μπούμε και να καθαρίσουμε το παιχνίδι χωρίς μεγάλες περιπέτειες.In Lille  λοιπόν..

Δημήτρης Κατσιώνης