To μπάσκετ στην Ελλάδα, κρατάει ακόμη γερά!

Όσο κι αν ψάξεις, δύσκολα θα βρεις, ομαδικό άθλημα που έχει χαρίσει στην Ελλάδα περισσότερες και μεγαλύτερες επιτυχίες από το μπάσκετ. Κι αν τα προηγούμενα χρόνια, οι ελληνικές ομάδες είχαν πέρα από τη δεδομένη τεχνογνωσία και μπόλικο χρήμα να επενδύσουν, τα τελευταία χρόνια τα αγωνιστικά αποτελέσματα έχουν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο με αυτό που

Continue Reading →

Ο Ατρόμητος, η Λέστερ και το όνειρο

Η τελευταία φορά που στην Ελλάδα, έγινε έκπληξη μεγατόνων όσον αφορά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος στο ποδόσφαιρο, απέχει πια 40 χρόνια… Ήταν η Λάρισα του Γιάτσεκ Γκμοχ τη σεζόν 1987-88. Κάποιοι από τους φιλάθλους, που ευχαριστήθηκαν και πανηγύρισαν ενδεχομένως, την κατάκτηση της Premier League από τη Λέστερ, ίσως και να μην είχαν γεννηθεί ακόμη όταν ο κάμπος πανηγύριζε

Continue Reading →

Κατευθείαν στη καρδιά…

Ο Παναθηναϊκός έπεσε με τρόπο που έκανε αρκετό θόρυβο στη Καταλονία όμως έχει την ευκαιρία να σβήσει τις κακές εντυπώσεις στο παιχνίδι της δεύτερης αγωνιστικής χτυπώντας τους Βαυαρούς της Brose Baskets  κατευθείαν στη “καρδιά”.. Κακή αρχή για τους πράσινους στη Βαρκελώνη με την ομάδα του Πασκουάλ να πετάει λευκή σημαία στη τέταρτη περίοδο όπου και

Continue Reading →

“Σκοτώνοντας” στην Καταλονία…

Στη πρεμιέρα της φετινής Ευρωλίγκας, ο Παναθηναϊκός του Τσάβι Πασκουάλ καλείται να γυρίσει τη δική του διασκευή στο Οργουελικό “Πεθαίνοντας στη Καταλονία” λαμβάνοντας αυτή τη φορά ρόλο θύτη.. Το “Παλάου Μπλαουγκράνα” έχει αποτελέσει τόπο μαρτυρίου ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν για τις ελληνικές ομάδες όντας μια πραγματικά δύσκολη έδρα. Το “Πεθαίνοντας στη Καταλονία” είναι ο

Continue Reading →

Με τα… κομπρεσέρ στο χέρι!

Το πάρτι της Ευρωλίγκα ξεκίνησε… Κι είναι θαρρώ, μακράν του δευτέρου, το καλύτερο που υπάρχει στην Ευρώπη. Το ότι ο Ολυμπιακός μπήκε με το δεξί, παρά τις απουσίες και το «ουδέτερο» Κλειστό του Ηρακλείου, το λες και καλό οιωνό… Αλλά, πριν και πάνω απ’όλα οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Τόσο οι Πειραιώτες, όσο και ο Παναθηναϊκός,

Continue Reading →